Qaranlıq təhlükə: bağnazlıq: Oğurluq edənlərin öldürülməsi

Oğurluqdan israr edənləri öldürün. (1631-Ebû Dâvud-Nesâî)

ğurluqda israr edənlərin öldürülməsi Quranda əsla mövcud olmayan və təbiidir ki, başqa uydurma hədisin məhsulu olan bir hökmdür və yenə qorxunc bir cinayətdir.

Quranda oğurluq edən şəxslərlə bağlı bu hökm verilir:

Bu ayədə kəsmək feli üçün istifadə edilən terminin ərəbcəsi “iktauu”dur. Bu kəlmə “kataa”, yəni kəsmək felinin cəm halıdır. Quranda “qətəa” felinin necə bir kəsmə formasını ifadə etdiyini həmin felin işləndiyi aşağıdakı ayədən də anlaya bilərik:

Qadın onların hiyləsindən xəbər tutduqda qonaqlığa gəlmək üçün onlara xəbər göndərdi və onlar üçün mütəkkələr hazırladı (məclis qurdu), onların hər birinə (önlərindəki meyvələri soymaları üçün) bir bıçaq verdi və Yusifə:

Buradan əllərinə meyvə soymaq üçün bıçaq verilən qadınların özlərini itirərək əllərini kəsib qoparmadıqları açıq şəkildə aydın olur. Təsvir edilən mühitdə əldən sürüşən bıçağın dəri üzərində bir cızıq yaratdığı anlaşılır. Dolayısilə kəlmənin mənasına diqqət yetirdiyimiz vaxt, onun “kəsib qoparmaq” mənasını vermədiyini, sadəcə çəkindirmə məqsədli və ya o şəxsin oğurluq etdiyinə dair təyinedici və təkrarın qarşısını alan bir cızığı ifadə etdiyi aydın olur.

Oğurluq hökmü ilə bağlı olaraq Qurana baxılanda, hər günahda olduğu kimi, burada da bağışlamağın ön plana çıxdığını görürük. Quranda oğurluqla bağlı hökmün təsvir edildiyi Maidə surəsinin 38-ci ayəsindən dərhal sonrakı ayə bu hərəkəti edən şəxsin bağışlanmasını ifadə edir. Əlbəttə ki, bunun üçün ən vacib şərt etdiyi hərəkətdən sonra tövbə etməsi və əməllərini düzəltməsidir. Ayədə bu, belə bildirilir:

Burada bildirilməli olan əhəmiyyətli bir xüsus da, oğurluq əməlinin səbəbi olmalıdır. Oğurluqla bağlı Qurandakı həmin hökmün tətbiq ediləcəyi cəmiyyətlər, şübhəsiz ki, Qurandakı şəriətə bağlı İslam cəmiyyətləridir. Qurandakı şəriətə bağlı bir İslam cəmiyyətində isə, bir yanda zənginlərin digər yanda isə yoxsulların yaşadığı bir sistemin olması qeyri-mümkündür. Çünki Quranı əsas götürən cəmiyyətlər Allahın verdiyi ruzidən geniş şəkildə xərcləyirlər. Yəni maddi imkanlı şəxslər, maddi imkanı olmayanların daimi himayədarıdır və onlar mallarını daim yoxsullara verməklə məsuldurlar. Mövzu ilə bağlı ayələr belədir:

Səndən Allah yolunda nə verəcəklərini soruşurlar. De:

Ona olan sevgilərinə baxmayaraq, yeməyi kasıba, yetimə və əsirə yedirər və: “Biz sizi yalnız Allah rizası üçün yedirdirik və sizdən nə əvəzini, nə də minnətdarlıq gözləyirik” deyərlər.

(İnsan surəsi, 8-9)

Bu ümumi məlumatı verdikdən sonra bu sualı verək: oğurluq niyə edilir?

Birinci səbəb ehtiyacdır. Bir insan çətin vəziyyətdə qaldığı, borca düşdüyü, yoxsulluqla boğuşduğu üçün yanlış bir seçim olaraq oğurluq edə bilər. Halbuki Quranın himayəsi altındakı belə bir cəmiyyətdə çətin vəziyyətdə qalan, borca düşən, yoxsulluq içində olan bir insanın olması qeyri-mümkündür. Yoxsullar maddi imkanlı şəxslər tərəfindən qorunduğu bir halda, çətin vəziyyətdəki şəxslərin borcları ilə bağlı hökm Quranda; “bilin ki, borcu sədəqə olaraq bağışlamaq sizin üçün daha xeyirlidir” (Bəqərə surəsi, 280) ayəsi ilə açıq şəkildə bildirilmişdir.

Oğurluq etmənin ikinci səbəbi isə zehni problemlər, psixoloji narahatlıqlar ola bilər. Bu, onsuz da həmin adamın müalicə görməsini və sağaldılmasını zəruri edən xüsusi vəziyyətdir və O təqsirli deyil, xəstədir. Praktikada bu ikisindən başqa, insanları oğurluq etməyə sövq edəcək səbəb yoxdur. Dolayısilə, bu səbəblərin aradan qaldırılmasıyla birlikdə, İslam cəmiyyətlərində oğurluq hallarının yaşanmasının qarşısı ən başdan alınar. Bütün bunları görməzlikdən gələn mövhumatçılar İslamı ölüm və vəhşət dini olaraq tanıtmağa çalışdıqlarından, bu mövzuda da tamamilə Qurana zidd bir hökm qoyublar. Düzdür oğurluq etmək haramdır, lakin onlar çox vaxt oğurluq edənin ehtiyac içində və ya xəstə olub-olmadığıyla maraqlanmazlar belə. Halbuki ehtiyac içində olan da, xəstə olan da müsəlmanların məsuliyyəti altındadır. Bu məsuliyyəti görmədikləri kimi, bu qatı hökmdən ötrü çəkinmədən cinayət törədə bilirlər. Bu saxta hökmü gətirənlər öz aləmlərində (haşa) Quranı bəyənmir, öz azğın zehniyyətlərinə uyğun görmür, Quranın ədalət sistemi əvəzinə öz ədalət sistemlərini qurmağa çalışırlar. Qurana baxdıqda isə, bu vəhşiliyin əvəzinə daim sevgi və bağışlayıcılığın əks olunduğunu görürük.