Qaranlıq təhlükə: bağnazlıq: Heyvanlara yaxşılıq edilməsi

“Səfərdə olan bir adam susayır və tapdığı bir quyuya daxil olub ondan su içir. Quyudan çıxdıqda susuzluqdan dilini çıxarıb ləhləyən bir it görür. O; “deyəsən bu it də mənim kimi susamışdır!” deyib dərhal quyuya daxil olaraq, ondan məsti ilə (ayaqqabısıyla) su çıxarıb itə içirdir. Bununla da uca Allah onu bağışlayır. Səhabələr: “Ey Allahın Rəsulu, heyvanlara etdiklərimizə görə savab qazanırıqmı?” deyə soruşanda Rəsulullah (s.ə.v): “Hər canlıya edilən yaxşılığın mütləq savabı var” deyə buyurdu.

(Buhârî, “Şürb”, 9; “Mezâlim”, 23; Müslim, “Selâm”, 153)

Yoldaşları: “Heyvanlara su verdiyimizdə bizə savab gəlirmi?”

deyə soruşanda Rəsulullah (s.ə.v) belə cavab verdi: “Yaşayan hər canlını sulamaq savabdır” (Tecrit, VII cild, səh. 223)

əmin bu hədisləri gerçək bir dəlil kimi verməyimizin səbəbi Qurana uyğun olmalarıdır. Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in heyvanlara bu cür şəfqətlə yanaşmasının səbəbi, Qurandan aldığı təhsildir. Şübhəsiz ki, Peyğəmbərimiz (s.ə.v), Allahın növbənöv, bir-birindən gözəl, bir-birindən məharətli və xüsusi canlıları bir dəlil, bir gözəllik, bir rəhmət olaraq yaratdığını ən yaxşı təqdir edən insandır. Həmçinin Allahın Rəhman və Rəhim isimlərinin, Onun münis sənətinin canlılarda təcəlli etdiyini də açıq şəkildə görə bilirdi. Sevgini tərifləyən Quranda, nəsihət edilən mərhəmət və şəfqətin bir müsəlmanda necə təcəlli edəcəyini Peyğəmbərimiz (s.ə.v) öz tətbiqləriylə göstərmişdir. Bunu Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in mərhəmətli olmaqla bağlı nəsihətlərində də görmək mümkündür:

“Yerdəkilərə mərhəmət edin ki, göydəkilər də sizə mərhəmət etsin!”. (Tirmizî, Birr, 16/1924)

“Mülayimlik və gözəl rəftardan məhrum kimsə, hər cür xeyirdən də məhrumdur...” (Müslim, Birr, 76)

Dolayısilə, mövhumatçılar İslam dinində və Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in sünnəsində əbəs yerə heyvanlara dair vəhşət hökmləri axtarırlar. Quran; insana, heyvana və bitkiyə qarşı ən yüksək sevginin təsvir edildiyi kitabdır və Peyğəmbərimiz (s.ə.v) də ömrü boyu Quran hökmlərini tətbiq etmişdir.