Qaranlıq təhlükə: bağnazlıq: Peyğəmbərə qarşı ədəbsiz sözlər danışanların tövbəyə çağırılmadan öldürülməsi

“Peyğəmbəri söyən şəxs tövbəyə dəvət edilmədən dərhal öldürülər”. (İbni Teymiye)

İbni Münzir dedi ki: Bütün elm sahibləri, Rəsulullah salləllahu əleyhi və səlləmi söyən şəxsin öldürülməsi xüsusunda ortaq məxrəcə gəlmişdirlər. (Enverşâh, el-Keşmîrî, “İkfâru'l-Mulhidîn”, səh. 64. “Tenbihu'l Ğafilîn ila Hükmi Şatimillahi ve'd-Dîn” adlı eserden naklen. Baxın: səh. 14)

Abdullahın rəvayətində belə deyilir: “Tövbəyə dəvət edilmədən öldürülər. Xalid ibn Vəlid Nəbi salləllahu əleyhi və səlləmi söyən bir adamı öldürdü və tövbəyə dəvət etmədi.

(İbni Teymiye)

ir insanın Allaha, peyğəmbərlərə, mənəvi dəyərlərə qarşı ədəbsiz ifadələr işlətməsi, əlbəttə ki, qəbuledilməzdir. Lakin, əlbəttə, hər insan eyni deyil. Bəzi insanlar imansız olur, bəziləri müxtəlif səbəblərlə dinə qarşı ön mühakimə bəsləyir, bəziləri qəzəbli yetişdirilir, bəziləri cahildir, bəziləri də Quran haqqında heç nə bilmir... Dolayısilə müxtəlif səbəblərdən ötrü insanların zehinlərində dinə qarşı ön mühakimə meydana gəlməsi mümkündür, xüsusilə indiki dövrdə qəzəb və nifrət içində yaşayan daha çox insan var.

İmtahan olunmağa gəldiyimiz bu dünyada, hər görüşə, hər ideologiyaya sahib insanlarla qarşılaşacağıq və bu görüşlər, bu ideologiyalar və bu insanlarla imtahan olunmağa davam edəcəyik. Müsəlmanın vəzifəsi, qarşısındakı insan nə qədər ön mühakiməli, qəzəbli olsa belə, ona gözəl şəkildə Quranda bildirilən gözəl əxlaqı öyrətmək və qərarı ona buraxmaqdır. Bəzən bu gözəl rəftar qarşı tərəfdə təsir oyadar və onun etdiyi səhvi görərək özünü dəyişdirməsinə vəsilə olar. Necə ki, bu, Quran ayəsində bildirilən bir həqiqətdir:

Ayədə müsəlmanlara, pis rəftara gözəl şəkildə cavab vermələri əmr edilir və bunun bu nəticəni verəcəyi bildirilir: “O zaman səninlə ədavət aparan kimsə sanki mehriban bir dost olar...”.

Buna baxmayaraq, həmin insan yenə qeyri-münasib rəftar və sözlərinə davam edərsə, bunun müqabilində nə edəcəyimizi Quran bizə göstərmişdir:

Mərhəmətli Allahın qulları o kəslərdir ki, onlar yer üzündə təvazökarlıqla gəzər, cahillər onlara xoşagəlməz bir söz dedikdə:

Gördüyümüz kimi Quranın bu hökmü, belə cahil cəmiyyətlərlə qarşılaşanda onlarla oturmamağı, oradan uzaqlaşmağı və onlara ancaq “salam” deyərək qarşılıq verməyi, yəni onlarla barışıq vəziyyətində olmağı xatırladır.

Ayələrdə diqqəti çəkən iki məqam var. Əvvəla bu insanlar həmsöhbət olunmayacaq qədər cahil və bəlkə də, dəfələrlə xəbərdar edilmələrinə baxmayaraq, doğrunu qəbul etməyən insanlardır. Çünki, təbliğ etməklə vəzifələndirilmiş və dolayısilə daim doğrunu deməklə məsul bir müsəlman, bu dəfə bu insanlarla qətiyyən həmsöhbət olmayaraq, onların yanından uzaqlaşır.

Yenə ayədə diqqət çəkilən digər bir xüsus; “onlar başqa bir söhbətə keçməyincə” onlarla birlikdə oturmamaqdır. Dolayısilə, bu insanlar, bəlkə də, bir müsəlmanın daim yaxın ətrafında olan və daim onlarla hömsöhbət olduğu insanlar ola bilər. Hətta başqa sözə keçdikləri an onlarla mehriban münasibət də saxlaya bilər.

Bu, yuxarıdakı saxta hədisdə ifadə edildiyi kimi, müsəlmandan vəhşi bir üslubun gözlənilməsi demək deyil. Bəzi insanlar yersiz danışdıqlarında onların yanından uzaqlaşmaq, lakin öyüd aldıqları müddətcə də mümkün qədər də onlara doğrunu göstərməkdir.

Bu mövzudakı uydurma hədislərin Qurana zidd olduğunu görmək üçün, digər bir əhəmiyyətli dəlil də, “tövbə etməyə mane olmasıdır”. Allah Quranda insanları bütün günahlar üçün tövbə etməyə dəvət etdiyi, tövbə insanın Allah ilə arasında olan bir ibadət olduğu, Allah bağışlayıcı olduğunu ayələrində dəfələrlə bildirdiyi və Quranda tövbə edənlər daim tərifləndiyi bir halda, bir insanın tövbə etməsinə nə haqla mane olmaq olar? İnsanın Allahdan bağışlanmasını istəməsinə necə mane oluna bilər? Rəbbimizin; “...tövbələri qəbul edəndir, bağışlayandır” (Bəqərə surəsi, 37) ayəsini görməzlikdən gələrək, bir insanın əlindən əməlindən ötrü peşman olmaq və Allahdan bağışlanma diləmək haqqı necə alına bilər?

Əlbəttə ki, heç kimin bunu etməyə əsla və qətiyyən haqqı yoxdur.

Rəbbimiz yenə digər bir ayəsində belə buyurur:

Allahın “tövbələri qəbul edənəm, Rəhmliyəm” hökmünü öz aləmlərində, demək olar ki, rədd edərək yalnış tətbiqlərini uydurma hədislərə əsaslandırmağa çalışanlar, açıq şəkildə Qurana zidd şəkildə hərəkət edirlər.