Qaranlıq təhlükə: bağnazlıq: Namazı tərk edənlərin öldürülməsi

Namazı tərk edənlər öldürülə bilər. (2117-Ebû Dâvud)

slam dinini tərk edənlərin qətl edilməsi barədə hökm verən yuxarıda bəhs etdiyimiz uydurma hədisin digər bir ekvivalenti də bu hədisdir. İbadətlərdə və heç bir mövzuda məcburiyyət olmadığının açıq şəkildə bildirildiyi bir dində, bir insanın təzyiqə məruz qalmaqla namaz qılmağa məcbur edilməyəcəyi də çox açıqdır. “Sən onları məcbur edən deyilsən” (Qaf surəsi, 45) deyə əmr edən bir dində hansı hökmə görə belə vəhşicəsinə bir təzyiq tətbiq edilə bilər? Əlbəttə, edilə bilməz. Qurana baxdığımız vaxt, bir müsəlmanın namaz qılan və ya qılmayan hər insana hörmət və şəfqətlə yanaşmasının lazım olduğunu açıq şəkildə görə bilərik.

Kitabın əvvəlində də bildirdiyimiz mühüm bir həqiqəti təkrar xatırladaq: zorlama nəticəsində ediləcək bir ibadət, ibadət xüsusiyyətini itirə biləcəyi kimi, həmçinin nifrət və qəzəbin mənbəyinə də çevrilə bilər. Bir insan namaz qılmağa zorlanmaqla müsəlman olmaz. İstəməyərək zorla namaz qılan bir insan ikiüzlü bir münafiqə, din əleyhdarına çevrilə bilər. Namazı buraxacağı təqdirdə öldürüləcəyini düşünən adam, öldürülmə riskini gözə almaqdansa dindar təqlidi edəcək, ikiüzlü davranacaq, daim yaşadığı o həyatdan və dolayısilə özünə zorla qəbul etdirilən dindən nifrət edəcək. Münafiq yetişdirmək İslama vurulacaq ən böyük zərərdir. Dolayısilə, təzyiq, zülm və ölüm təhdidiylə ayaqda saxlanılan dindarlıq, heç vaxt həqiqi dindarlıq ola bilməz. Bu, sadəcə İslama zərər verər. Əgər bir insan zehni və fiziki bir problemi olmadığı halda namazı tərk edərsə, bunun müxtəlif səbəbləri ola bilər. Bu insan ya kifayət qədər dindar deyil, ya Allah ona güclü iman verməmişdir, ya da onda kifayət qədər Allah qorxusu yoxdur. Hidayət Allahın əlindədir və heç vaxt bir insan hidayət verə bilməz. Namaz qılmaması, onun dindən dönməsi demək deyil. Namazı tərk edən insan nə vaxtsa ona yenidən başlaya bilər və bu da onun üçün böyük qazanc olar. Yaxud başlamaya bilər, lakin yaxşı və yararlı bir insan olar. Yaxud da bunların heç biri olmaya bilər. Dini tamamilə tərk etsə belə, müsəlmanlar ona şəfqətlə yanaşmalıdır. Qurana görə belə edilməlidir. Bütün insanlar barədə hökmü verən Allahdır. Belə bir səbəbdən ötrü bir insanı öldürmək isə tamamilə cinayətdir və bunun əsla və əsla Quranda yeri yoxdur.

Zamanla hədislərə və müxtəlif etiqadlara görə yaradılan və İslam dininə daxil edilən dörd məzhəb bir çox mövzuda bir-biri ilə zidd düşən dörd ayrı din kimidir. (Dörd məzhəb arasındakı dərin fərqlər əvvəlki sətirlərdə maddələr halında verilmişdir). Dörd məzhəb də tənbəllikdən ötrü namazı buraxanlar üçün müxtəlif cəzalar müəyyən etmişdir. Məsələn, Hənbəlilərə görə namazı tənbəllikdən ötrü tərk edənlər öldürülməlidir. Hənəfilərə görə isə tənbəlliyindən ötrü namazı tərk edən kimsə küfrə girməz və öldürülməz. Lakin namaz qılmağa başlayana qədər həbs edilib, bədənindən qan çıxana qədər döyülməsinin lazım olduğu düşünülür (Reddil Muhtar Haşiyesi 1/62). Halbuki bunların heç biri Quranda yoxdur.

Qurandakı dindən başqa bir din axtaranda məhz belə ziddiyyətlər, vəhşət hökmləri və dindən kənar üsullarla qarşılaşılar. Qurandakı dindən kənar bir din yaşandıqda, bu cür nifrət və qəzəb dolu insanlar ortaya çıxar. Fanatiklərin dini Quranın hökmlərini rədd etmiş və qeyri-kafi hesab etmiş insanların dinidir (Quranı tənzih edirik).

Sonrakı səhifələrdə fanatizm dinində tətbiq olunan; “namaz qılmayan uşaqların döyülməsi, zəkat verməyənlərin və ya sərxoşların öldürülməsi” kimi vəhşi üsullardan da bəhs ediləcək. İslam adından tətbiq olunan buna bənzər vəhşiliklərin səbəbini araşdırarkən bir həqiqət heç vaxt unudulmamalıdır:

Quranda bu üsulların heç biri yoxdur. Fanatiklərin dini uydurma, bir dindir.