Allah Quranda lağlağının çirkin bir əxlaq olduğunu və iman edənlərin bundan çəkinmələrini bildirmişdir. Möminlər arasında lağlağının yeri olmadığını Allah bir ayədə belə bildirir:
Ey iman gətirənlər! Bir camaat digərini məsxərəyə qoymasın. Ola bilər ki, bunlar onlardan daha yaxşı olsunlar. Qadınlar da qadınları (lağa qoymasınlar). Ola bilər ki, bunlar onlardan daha yaxşı olsunlar. Bir-birinizə tənə vurmayın və bir-birinizi pis ləqəblərlə çağırmayın. İman gətirdikdən sonra fəsadçı adlanmaq necə də pisdir. Məhz tövbə etməyənlər zalımlardır.
Bu ayənin hökmünə görə iman edənlər hər cür lağlağının şiddətlə çəkinər və Allah’ın bu əmrinə lazımınca əməl edərlər. Bəzi insanlar lağ etməyi qarşısından keçən birinə badalaq atıb yıxmaq və qəhqəhə ilə gülmək kimi düşünə bilərlər. Halbuki, lağ hiyləgər bir gülümsəmə, istehzalı söz atma və ya açıq lağ etməyin mümkün olmadığı yerdə baxışma şəklində də ola bilər.
Belə hərəkətlər cahiliyyə mədəniyyətinə aiddir. Allah Quranda tənə vuranların sonunun Hütəmə olduğunu belə xəbər verir:
Hər bir qeybət edənin, tənə vuranın vay halına! O şəxs ki, mal-dövlət toplayıb onu sayır və elə güman edir ki, vardövləti onu əbədi saxlayacaqdır. Xeyr! O, mütləq Hütəməyə atılacaqdır. Sən haradan biləsən ki, Hütəmə nədir? (Bu,) Allah’ın qaladığı oddur. (O od) ki, (qalxıb) ürəklərə çatacaq. Həqiqətən, o (od) onların üzərində qapanacaqdır. (Özləri də orada) yüksək dirəklərə (bağlanmış olacaqlar).
“Huməzə” surəsində bildirilən bu açıq hökmə baxmayaraq, iman edən insanın şüurlu şəkildə Qurana uyğun olmayan lağlağı hərəkətlərə yol verməsi söz mövzusu ola olmaz. Ancaq yeganə ehtimal həmin an şəxsin etdiyi çirkinliyin fərqində olmaması və bunu bir əyləncə sanması ola bilər. Belə bir vəziyyətdə isə o şəxs dərhal özünü qınamalı və etdiyi bu hərəkətdən tövbə edərək imtina etməlidir.
