Het vers ”Spoor de gelovigen aan tot de oorlog” is geen oorlogsophitsing

Islam is een woord met een oorsprong in vrede. Het is duidelijk dat zij die de islam, die vrede als grondslag heeft, proberen voor te stellen als een religie van oorlog en wreedheid, geen weet hebben van de verzen van de Koran. In de islam is oorlog alleen en uitsluitend een recht als er een aanval is. Vanzelfsprekend wordt bij een aanval, met het oog op verdediging, gedaan wat er gedaan moet worden. In de islam wordt het nemen van een leven buiten oorlog en vergelding gelijkgesteld aan het doden van de hele mensheid en het behoort tot de grootste zonden. Voordat we op ons eigenlijke onderwerp ingaan, wil ik een paar verzen toevoegen die de voorwaarde voor het begin van een oorlog in de Koran beschrijven.

Zoals ook uit de verzen heel duidelijk te begrijpen is, gaan moslims nooit zomaar een oorlog aan. Ze gaan alleen ten oorlog wanneer er tegen hen oorlog is ontketend; wanneer hun leven, bezit en eer worden bedreigd, met het doel deze te verdedigen. Laten we nu, rekening houdend met deze verzen, het vers ”spoor de gelovigen aan tot de oorlog” onderzoeken, dat de atheïstische vrienden voortdurend ter sprake brengen.

Wanneer u een vers lokaal neemt en toevoegt, kunt u er heel andere betekenissen uit halen. Zo zegt Soera An-Nisa 43 bijvoorbeeld: ”Nadert het gebed niet wanneer u dronken bent, totdat u weet wat u zegt”. Als u van dit vers alleen het deel ”nadert het gebed niet” neemt, krijgt u een heel andere betekenis. Ook in Soera Al-Anfal vers 65 is er sprake van zo’n situatie.

Wanneer u kijkt naar wat aan het vers voorafgaat; in Soera Al-Anfal vers 56 wordt gesproken over de ongelovigen die hun verdragen breken. Wanneer u naar Soera Al-Anfal vers 58 kijkt, wordt gezegd dat als jullie het verraad vrezen van een volk met wie jullie een verdrag hebben gesloten, jullie hen in zo’n geval moeten laten weten dat ook jullie niet aan het verdrag trouw zullen blijven. En aan het einde van het vers wordt met de woorden ”Allah houdt niet van hen die verraad plegen” het verraad van de andere partij veroordeeld. In Soera Al-Anfal vers 60 wordt bekendgemaakt dat er materiële voorbereidingen getroffen moeten worden, als voorzorg en afschrikking tegen het verraad en de aanvallen van de ongelovigen die het verdrag breken en verraad plegen. Er wordt gezegd: ”Maak sterke en goed gevoede paarden gereed”. In Soera Al-Anfal vers 61 wordt tijdens dit voorbereidingsproces gezegd: ”als zij neiging tot vrede tonen, toon dan ook jij er neiging toe ”. Dat wil zeggen dat niet oorlog, maar vrede altijd voorrang heeft. Maar als de andere partij op oorlog aandringt, wordt die dan onvermijdelijk. En wanneer er een oorlogssituatie ontstaat, is wat een bevelhebber doet: zijn soldaten materieel en moreel op de oorlog voorbereiden en hen aansporen.

Laten we aan de omstandigheden van vandaag denken; ook al nemen ze aan geen enkele oorlog deel, landen zijn als voorzorg tegen het risico van een mogelijke oorlog voorbereid en getraind wat betreft soldaten en munitie. En dit wordt in elk land aangemoedigd. In de Onafhankelijkheidsoorlog heeft ook Mustafa Kemal Atatürk zijn soldaten materieel en moreel op de oorlog voorbereid en aangespoord, en hen psychologisch gemotiveerd voor deze zware omstandigheden.

De uitspraak ”Legers, ons eerste doel is de Middellandse Zee” is het symbool van de vastberadenheid om de vijand van de grond van het vaderland te verdrijven. Aan de basis van deze uitspraak, die een aansporing tot oorlog bevat, ligt het verdedigen van bezet gebied tegen de vijand. Atatürk heeft door te zeggen: ”Als het niet voor de verdediging van het vaderland is, is oorlog een moord.”, ook zijn trouw aan Soera Al-Ma’ida vers 32 getoond. Als bevelhebber die overwinning op overwinning behaalde en vastbesloten was het grondgebied van het land van vijandelijke bezetting te bevrijden, zei hij tegen zijn soldaten: “Ik beveel jullie niet aan te vallen maar te sterven”. Wanneer er een oorlogssituatie ontstaat, bepaalt een bevelhebber zijn strategie, ontwikkelt hij tactieken waarmee hij zijn verdediging zal voeren en motiveert/spoort hij zijn soldaten aan om deze uit te voeren. Ook Profeet Mohammed heeft, wanneer er oorlog plaatsvond, als bevelhebber zijn soldaten in deze richting gemotiveerd en aangespoord. Zo hoort het ook te zijn.

Conclusie: De achterliggende reden van de verzen in de Koran die over oorlog en dood spreken, is de aanval op moslims en de poging hen uit hun woonplaatsen te verdrijven. Tegenover deze daad is het een recht geworden dat moslims zich verdedigen. En wanneer er oorlog plaatsvindt, geven mensen elkaar ook geen bloemen, ze doden om niet te sterven. En de bevelhebber aan het hoofd moedigt zijn soldaten aan om in de oorlog niet verslagen te worden.

Allah verbiedt jullie niet om goed te doen aan hen die niet met jullie vanwege de religie strijden en jullie niet uit jullie woonplaatsen hebben verdreven, en om rechtvaardig tegenover hen te handelen. Want Allah houdt van hen die rechtvaardigheid betrachten. (Soera Al-Mumtahana, 8) zegt Hij, en zo gebiedt Hij dat men rechtvaardig is en goed doet aan degene die de moslim niet uit zijn woonplaats probeert te verdrijven en niet strijdt.