Antwoord op de kritiek dat de onderwerpen in de Koran verspreid zijn
Dat de Koran, terwijl hij over een onderwerp spreekt, plotseling overgaat op een ander onderwerp en daarna weer verdergaat met het eerste onderwerp, wordt door sommige personen bekritiseerd, en er worden zelfs beweringen gedaan dat de Koran (God verhoede) wat de uiteenzetting van onderwerpen betreft een verspreid/verward Boek is.
Is dat werkelijk zo, of is hier sprake van een superieure vertelkwaliteit, kunst en een wiskundige ordening?
Allereerst is de Koran op zichzelf geen wetenschappelijk Boek, juridisch Boek of alleen een moraalboek. De Koran is een goddelijke gids die mensen de meest juiste weg wijst. In de Koran staan beginselen die de relaties tussen de Schepper en de mens, tussen mens en mens en tussen de mens en het universum regelen. Het basisdoel van de Koran is mensen de weg te wijzen door middel van opvoeding, verbetering, leiding en informatie. De overige kennis bestaat uit ondergeschikte elementen die dienen om de hoofdonderwerpen toe te lichten en te ondersteunen.
In de Koran kan een vers dat met een onderwerp verband lijkt te houden direct of indirect in verband worden gebracht met nog veel meer onderwerpen. Dat de onderwerpen in veel verzen voorkomen maakt hem onuitputtelijk. Net als bij cijfers: terwijl met tien cijfers die onder een bepaalde discipline zijn gerangschikt slechts één telefoonnummer kan worden gevormd, kunnen met tien cijfers die zonder een rangschikkingsdoel functioneel klaarstaan oneindig veel telefoonnummers worden afgeleid. De Koran vertelt over geen enkel onderwerp in de gebruikelijke vorm van inleiding-ontwikkeling-slot. Hij bevat in zich een leervorm die veel volmaakter is dan deze geordende vertelkwaliteit. Zoals hij is, lijkt de Koran niet op de geordend-gevormde boeken die wij gewend zijn.
De Koran is een opvoedend Boek. De rangschikking van de onderwerpen in de Koran werpt u direct het leven in en spreekt tot u over het leven; het is alsof u aan een project hebt gewerkt. Hij leert ons bijvoorbeeld de denkwijze van de ontkenners. Opdat wij de personen met deze psychologie leren kennen en wijzelf ver blijven van zulke situaties. Als er in de Koran onder een bepaalde categorie onderwerpen werden uiteengezet, zou dat niet de uitwerking geven van de verzen die wij hieronder als voorbeeld hebben geschreven;
“En, zijn schepping vergetend, stelde hij ons een vraag met een voorbeeld: “Wie zal de beenderen doen herleven nadat ze vergaan zijn?” (Ya Sin 36:78)
Zij die Allah deelgenoten toekennen zullen zeggen: “Als Allah het had gewild, zouden noch wij noch onze vaderen deelgenoten hebben toegekend, en zouden wij ook niets verboden hebben verklaard…” (Al-An'am 6:148)
…moeten wij dan te eten geven aan wie Allah te eten zou hebben gegeven als Hij het had gewild? U bent werkelijk in een overduidelijke verwarring. (Ya Sin 36:47)
Als u oplet, worden in de betreffende verzen tegelijkertijd tientallen verschillende onderwerpen, zoals de denkwijze van de ontkenners, de antwoorden die hun gegeven moeten worden en hoe wij tegenover gebeurtenissen moeten staan, aan ons overgebracht net als in het leven. En ook leren wij een verband te leggen tussen het wereldse leven en het hiernamaals.
Zo’n vertelstijl komen wij in veel verzen van de Koran tegen. Als, wanneer u uw aandacht volledig op de verzen richt, kunt u zien dat de soera die u leest in uw leven steeds voor u opduikt en dat u bij veel gebeurtenissen met de zienswijze die deze soera’s geven naar de gebeurtenissen zult kijken.
De Koran is een levend wezen. Hij spreekt over verschillende situaties die u in het leven zult tegenkomen en geeft de mens een zienswijze op het leven. Bijna elk vers is vrijwel voor het hele leven.
Ook in de Koran is het om een onderwerp te begrijpen niet genoeg alleen naar dat onderwerp te kijken. U moet naar de hele Koran kijken. Zonder het geheel te bevatten kunt u het deel niet bevatten. Het lijkt een paradox, maar wanneer u een klein deel ervan begrijpt; hebt u het geheel begrepen. Net als het leven.
Een boek dat volgens een bepaalde systematiek is geordend, zou nooit maar dan ook nooit deze uitwerking kunnen geven die de Koran op de menselijke ziel en het verstand heeft.
De Koran leert en verklaart Allah ons. De Koran begrijpen en naleven is wat het best past bij de menselijke natuur. Zoals onze verheven Heer ook in de verzen heeft bekendgemaakt; moeten wij de Koran zonder haast, in gedeelten, al nadenkend lezen.
Zoals te zien is, kunnen de verzen in verschillende soera’s van de Koran delen vormen van een verschillend onderwerp. Zoals verschillende stoffen die in de natuur verspreid maar een taak vervullend aanwezig zijn, voor een doel in het laboratorium bijeen worden gebracht, zo zijn ook de Koranverzen materialen die als deel van allerlei onderwerpen klaar zijn om in bewerking te gaan. Deze goddelijke rangschikking, die op het eerste gezicht een verspreid beeld geeft, is een rangschikking met oneindig bewerkingsvermogen en een onuitputtelijke gunst.