Një Ditë te Allahu me Sa Ditë në Botë Është e Barabartë?

Në këtë pretendim është tërhequr vëmendja te koha që përmendet në dy ajete të Kuranit. Meqë kohëzgjatjet e përmendura në ajet janë të ndryshme, është tentuar të pretendohet se ka kontradiktë. Ajetet janë si vijon:

Këtu njoftohet se një ditë te Allahu është si një mijë vjet nga ato që numërojnë njerëzit. Ajeti i dytë është si vijon:

Ndërsa ajo që njoftohet këtu është se punët do të ngjiten te Allahu në një ditë që zgjat një mijë vjet nga ato që ne numërojmë. Pika që duhet vënë re këtu është se ajo që është objekt i ngjarjes janë “punët”. Domethënë ato që thuhet se ngjiten janë “punët”. Ndërsa ajeti i tretë është si vijon:

Ndërsa këtu njoftohet se “engjëjt dhe ruhu” mund të ngjiten te ai në një ditë që zgjat pesëdhjetë mijë vjet. Tani, nëse e vini re, në ajetin e mëparshëm ato që ngjiten janë “punët”. Ato ngjiten në një ditë që është një mijë vjet. Ndërsa ata për të cilët bëhet fjalë në ajetin e fundit, ndërsa, ata që e bëjnë punën e ngjitjes, janë “engjëjt dhe ruhu”. Domethënë fakti që bëhet fjalë për dy kohëzgjatje të ndryshme vjen nga dy objekte të ndryshme. Në të parin ato që ngjiten janë “punët”. Ndërsa në të dytin janë “engjëjt” dhe “ruhu”. Këtu mund të pyesni këtë: si është e mundur që një ditë për ne të zgjasë një mijë vjet për punët dhe 50 mijë vjet për engjëjt? Edhe këtu fshihet një e vërtetë që lidhet me faktin se koha është relative.

Teoria e relativitetit na thotë se edhe koha është relative.

Sa më shumë rritet shpejtësia e një trupi, aq më shumë ngadalësohet koha për të. Kjo është një e vërtetë e provuar edhe teorikisht edhe eksperimentalisht. Ja, në ajetet këtu, me shprehjen ngjitet në një ditë që për ju është 50 mijë vjet, relativitetin e kohës tregon. Ndërsa koha që kalon për njerëzit është 50 mijë vjet, në një gjendje tjetër, për shembull për dikë që lëviz me shpejtësi jashtëzakonisht të lartë, kjo do të jetë vetëm një ditë. Në ajete njoftohet se engjëjt ngjiten në një ditë që është 50 mijë vjet, ndërsa punët ngjiten në një ditë që zgjat një mijë vjet.

Një ditë te Allahu është si një mijë vjet nga ato që ne numërojmë. Por në ajetin që lidhet me engjëjt tregohet një gjë tjetër. Nëse mendohet se lëvizet me shpejtësi të lartë, është e qartë se koha do të shpejtohet më shumë në krahasim me tokën. Domethënë në të dy ajetet tregohen gjëra të ndryshme.

Pika që duam të theksojmë këtu është të tregojmë se koha është relative dhe se, në raport me atë që lëviz, koha do të rrjedhë ndryshe në krahasim me kohën në sipërfaqen e tokës. Përndryshe nuk ka ndonjë pretendim të tillë si që engjëjt lëvizin në një drejtim të caktuar dhe në gjithësinë 3-dimensionale. Mund të jenë duke lëvizur edhe në një dimension dhe drejtim tjetër. Këtu mund të pyetet edhe nëse engjëjt ngjiten vazhdimisht te Allahu. Edhe për këtë përgjigjen e japin ajetet në suren Al-Kadr.

Siç kuptohet nga ky ajet, engjëjt dhe ruhu kanë zbritur për të gjitha punët në një natë që quhet Nata e Kadrit. Nuk bëhet fjalë për një vajtje-ardhje të vazhdueshme.