Antwoord op de bewering “Waarom zijn de Koran en de andere heilige boeken altijd naar het gebied van het Midden-Oosten gezonden”:
De bewering dat in het gebied van het Midden-Oosten godsdiensten zijn gezonden die de bron zouden zijn van het geloof van de mensen van vandaag, en boodschappers zijn aangesteld, maar dat er in de andere streken en gebieden van de wereld niet zo’n verkondiging is geweest, is in feite misschien wel een van de meest gemaakte verkeerde beoordelingen. Allah zegt in Zijn verheven boek dat Hij voor elke gemeenschap boodschappers heeft gekozen om de boodschap van de monotheïstische godsdienst onder hun eigen volk te verspreiden:
In elke gemeenschap hebben Wij een boodschapper gezonden die zei: ‘Dient ALLAH en hoedt u voor afgoderij.’ Sommigen van hen leidde ALLAH op het rechte pad, anderen waren veroordeeld in de dwaling te blijven. Reist over de aarde en let op hoe het einde van de loochenaars was.
Soera An-Nahl, vers 36
Volgens dit vers zijn dus niet alleen naar het Midden-Oosten, maar ook naar andere streken boodschappers aangesteld en is de godsdienst verteld. Maar dat juist naar dit betreffende gebied, waar de beschaving begon, zich ontwikkelde en waar de wereldbevolking dicht opeen leefde, vaker boodschappers werden gezonden, is een sociologische noodzaak. Dit betekent niet dat er naar andere streken nooit een verkondiging is gegaan. De ongeveer 25 profeten die in de Koran bij name worden genoemd, hebben inderdaad in het betreffende gebied en de omgeving ervan hun taak verricht. Maar de Koran zelf maakt ons ook duidelijk dat er boodschappers zijn die in de Koran niet bij name worden genoemd.
Over sommige profeten hebben Wij jou eerder verteld; over sommigen hebben Wij jou niet verteld.
Soera An-Nisa, vers 164
Er zijn dus nog veel meer boodschappers, die in de Koran niet bij name worden genoemd, door Allah aangesteld. En de plaatsen waar deze boodschappers leefden en de volken waartoe zij behoorden, zijn niet bekend. Deze boodschappers kunnen heel goed ook buiten het Midden-Oosten hebben geleefd. Deze gegevens, die in de Koran niet zijn vermeld, kunnen wij alleen bereiken door archeologisch onderzoek te doen en door na te denken.
Veel onderzoekers verdedigen dat aan de oorsprong van de geloofs- en denkscholen die op dit moment in de gebieden buiten het Midden-Oosten bestaan, de monotheïstische godsdienst ligt. Vooral wordt verdedigd dat het boeddhisme aanvankelijk een monotheïstische godsdienst was en dat het na de dood van Boeddha degeneratie onderging en de eigenschap van ware godsdienst verloor. Voor deze ideeën kan ook weer als een aanwijzing uit het woord van Allah het volgende vers worden getoond.
Bij de vijg en de olijf,
En bij de berg Sinaï,
En bij deze veilige stad (Mekka);
Soera AT-TIN, verzen 1,2,3
In dit vers symboliseren de olijf profeet Jezus, de berg Sinaï profeet Mozes, de veilige streek profeet Mohammed. De vijg daarentegen symboliseert Boeddha, die volgens boeddhistische geschriften onder de vijgenboom tot de waarheid kwam. Evenzo zijn er gedachten dat, gelet op de ideeën die zij verdedigden en de veranderingen die zij aanbrachten in de samenleving waarin zij leefden, ook Socrates en de Azteekse koning Kukulkan boodschappers waren met de taak Allahs monotheïstische godsdienst te verspreiden. (Allah weet het best).
Maar ook al zou het niet zo zijn, Allah zegt op veel plaatsen in Zijn boek dat er niemand zal worden bestraft op plaatsen waar de verkondiging niet is aangekomen.
Jouw Heer vernietigt de gemeenschappen niet, totdat Hij naar hun centrum een boodschapper heeft gezonden die hun Onze verzen voorleest. Wij vernietigen nooit gemeenschappen waarvan de bewoners geen onrechtplegers zijn.
Soera AL-QASAS, vers 59
Wij straffen niemand zonder een boodschapper te zenden
Soera AL-ISRA, vers 15