Antwoord op de bewering “De Koran is zuiver Arabisch, maar waarom zijn sommige woorden in de Koran niet van Arabische oorsprong?”

Een andere kritiek zonder goede bedoelingen op de Koran, het woord van Allah, is ook, dat er, hoewel wordt gezegd dat hij in zuiver Arabisch is geschreven, in de tekst sommige niet-Arabische woorden voorkomen.
De Koran is natuurlijk in het Arabisch geopenbaard. Maar zoals in deze bewering wordt in de verzen nooit gezegd dat hij zelf ”zuiver Arabisch” is. Eigenlijk kan geen enkele van de in de wereld gebruikte talen sowieso beweren zuiver te zijn. Sociologisch neemt elke taal woorden en begrippen van andere talen en geeft ze aan andere talen. Deze uitwisseling is immers een feit dat de taalkunde zeer duidelijk aan het licht heeft gebracht.

De Koran is een overduidelijk Arabisch boek. Dat wil zeggen, iedereen die de Arabische taal kent begrijpt wat in de Koran wordt gezegd. In de Koran kunnen woorden voorkomen die eerder uit andere talen in de Arabische taal zijn overgegaan, maar ook die zijn sowieso Arabisch. Het zijn woorden die in de Arabische taal bestaan. Hier is sprake van een beschuldiging die is geuit zonder aan de taalkunde te denken, alleen om een bewering te doen. Deze eigenschap bestaat niet alleen in de Arabische taal maar in elke taal. In elke taal komen woorden uit andere talen terecht en vestigen zich in die taal. Hetzelfde geldt ook voor het Turks. Bijvoorbeeld “ Kemal werd wegens spieken bij het eindexamen bij besluit van de faculteitsraad van de universiteit verwijderd”. Deze zin is een Turkse zin. Iedereen die deze zin leest begrijpt hem, maar bijna alle woorden in deze zin zijn woorden die uit andere talen in het Turks zijn overgegaan. Dat de woorden uit andere talen zijn overgegaan, betekent niet dat deze zin niet Turks is. Integendeel, ook al zijn bijna alle woorden in deze zin uit vreemde talen overgegaan, het is helder Turks dat iedereen kan begrijpen. De Koran is ook een boek dat in zulk begrijpelijk Arabisch is geschreven. In de verzen wordt dit aspect van de Koran ook duidelijk benadrukt.

Daarnaast bevat de openbaring van Allah natuurlijk veel kennis over tijdperken van vóór de Koran. Want de kennis in de Koran komt sinds de eerste mens. Allah heeft vanaf de eerste mens boodschappers en boeken naar de mensheid gezonden. De namen en begrippen die vanaf de eerste boodschapper Profeet Adam voorkomen in onderwerpen als geboden en verboden, methoden en tijden van aanbidding of de verhalen van de boodschappers, betekenen natuurlijk dat gemeenschappelijke namen en woorden in deze teksten voorkomen.

Dit is ook de werkelijkheid achter een van de meest gebruikte argumenten in het atheïsme, namelijk dat een deel van de woorden, gebeurtenissen of vertellingen in de Koran ook in de bronnen van eerdere beschavingen of gemeenschappen voorkomt. Atheïstische vrienden beweren op grond hiervan dat de Koran is samengesteld uit kennis uit oude beschavingen. Dit is echter een volledig denkbeeldige bewering.

Volgens de Koran begint de islam met Profeet Adam en dankzij vele Profeten die in de loop van duizenden jaren zijn gezonden, kwamen in allerlei beschavingen de namen van Allah en religieuze termen voor; de verhalen in de Koran zijn doordat de Profeten ze aan hun volken vertelden, zowel in inscripties als in historische bronnen terechtgekomen. Er kan niets natuurlijkers zijn dan dit. Dit is ook geen bewijs voor het atheïsme, maar voor de waarheid in de Koran dat “de religie met Profeet Adam is begonnen”.

BETREFFENDE VERZEN

Soera An-Nahl vers 103;

Soera Az-Zumar vers 28;

Soera Yusuf vers 2;

Soera Az-Zukhruf vers 3;

Soera Ash-Shura vers 7;

Soera Ta Ha vers 113