Werd Profeet Jona op het land geworpen of niet?
Er gaat geen dag voorbij zonder dat wij tegenover een atheïstische onlogischheid komen te staan. Hun huidige bewering is als volgt;
In de verzen 143.-144.en 145, van soera As-Saffat staat: “Als hij niet tot degenen had behoord die Allah prijzen en verheerlijken, zou hij beslist tot de dag waarop de mensen worden opgewekt in de buik van de vis zijn gebleven. Toen WIERPEN wij hem in zieke toestand op de kust .” (Diyanet-vertaling)
Maar in vers 49 van soera Al-Qalam staat: “Als hem geen gunst van zijn Heer had bereikt, zou hij beslist in gelaakte toestand op een verlaten plaats GEWORPEN WORDEN.” (Diyanet-vertaling)
In het ene vers staat het als “wij wierpen op de kust, terwijl het in een ander vers zou geworpen worden”. Is hier dus geen tegenstrijdigheid?
Een van de oorzaken van deze en vele soortgelijke dwalingen van de atheïstische vrienden is ook dat zij de verzen los van het geheel van de Koran behandelen. Zoals wij in veel van onze eerder op onze site gepubliceerde artikelen hebben vermeld, is de Koran een geheel en kan een kritiek op de Koran, een probleem, opgelost worden en tot een uitkomst komen door het weer aan het geheel van de Koran voor te leggen. https://kurandaceliskiolmaz.net/kuran-anlasilmasi-zor-bir… Laten we nu de genoemde verzen samen behandelen en onderzoeken of er, zoals wordt beweerd, een tegenstrijdigheid is.
Laten we het onderwerp eerst beginnen met het leren kennen van het verhaal dat Profeet Jona is overkomen;
Gedenk de man van de vis (ook Jona); toen hij in kwade toestand was weggegaan en daarom dacht dat wij hem niet in moeilijkheden zouden brengen….. (Soera Al-Anbiya 87 ).
In dit vers uit soera Al-Anbiya wordt als reden dat Profeet Jona zijn volk verliet zijn woede aangewezen. Hier is een situatie/detail waarop wij de aandacht moeten vestigen. Dat is dat de woede van Profeet Jona niet tegen Allah maar tegen zijn volk was gericht. Volgens het vers heeft Profeet Jona, kwaad op zijn volk, zijn volk verlaten hoewel er geen bevel van Allah was. In de Koran zien wij echter dat het vertrek van de boodschappers uit hun eigen samenlevingen altijd met de toestemming van Allah gebeurde . (Zie; Soera Ash-Shu'ara 52, Soera Hud 36-37, Ash-Shu'ara, 169-171 ). Dat Profeet Jona dus, zonder het bevel van Allah af te wachten over het lot van zijn volk, met een verkeerde beslissing en ook in de veronderstelling dat Allah hem niet in moeilijkheden zou brengen zijn samenleving verliet, was in strijd met de wet van Allah. Zo begon de voor Profeet Jona bepaalde beproeving.
De gebeurtenissen na het verlaten van zijn volk door Profeet Jona ontwikkelen zich als volgt:
- Toen hij was gevlucht naar een vol schip.
- Zo nam hij deel aan het lot en behoorde hij tot de verliezers.
- Als hij niet tot degenen had behoord die (Allah veelvuldig) prijzen,
- was hij in zijn buik blijven zitten tot de dag waarop (de mensen) worden opgewekt en opgestaan.
- Uiteindelijk WIERPEN wij hem, terwijl hij ziek was, op een kale plaats (de kust).
- En wij lieten boven hem een boom groeien van een soort met dichte, brede bladeren (op een pompoen lijkend).
- Wij zonden hem (als profeet) naar (een gemeenschap van) honderdduizend of (in aantal) nog meer.
Als gevolg van het verkeerde oordeel dat hij velde brengt Allah Profeet Jona in moeilijkheden. Daarop prijst Profeet Jona Allah en bidt hij.
In de duisternissen (in de buik van de vis) had hij geroepen: ‘Er is geen god dan U, U bent verheven, waarlijk, ik behoorde tot de onrechtplegers’. (Soera Al-Anbiya,87)
“Wij verhoorden zijn gebed en redden hem van het verdriet. Zo redden wij de gelovigen.” (Soera Al-Anbiya 88 )
Zoals ook in vers 143 van soera As-Saffat staat: “Als hij niet tot degenen had behoord die (Allah veelvuldig) prijzen,” als hij geen berouw had getoond en niet zijn toevlucht tot Allah had genomen, zou hij, zoals in vers 49 van soera Al-Qalam wordt vermeld, in gelaakte toestand op het land/de kust achtergelaten, geworpen worden.
Wees geduldig met het oordeel van uw Heer, wees niet als de man van de vis. Toen hij, overmand door woede, had geroepen. Als hem geen gunst van zijn Heer had bereikt, zou hij zeker in gelaakte toestand in een verlaten streek GEWORPEN WORDEN. Maar zijn Heer koos hem uit en maakte hem tot een van de goeden. (Soera Al-Qalam, 48-49-50)
Kortom, zo moeten deze twee verzen, namelijk vers 145 van soera As-Saffat en vers 49 van soera Al-Qalam, worden begrepen. Er bestaat tussen deze twee verzen immers geen tegenstrijdigheid in betekenis en logica.