Hz. Muhammed Güç ve İktidar Elde Etmek İçin Savaş Ayetlerini Yazdığı İddiasına Cevap

Peygamber, kavmine elçi olduğunu bildirip ayetleri tebliğe başladığında, kavmin önde gelenleri kendisini ”şaşırmışlık, sapmışlık, akli yetersizlik” içinde görmüş; ona tabi olanların da düşük akıllı olduklarını söylemişlerdi. Peygambere tabi olmayı red etmişler ve gerekçe olarak da, atalarından öğrendikleri geleneklere sadakatlerini öne sürmüşlerdi. Atalarının dini onlara ne emrediyordu ve Hz. Muhammed onları neyden men ediyordu?

Müşrik sistemde çok eşlilik meşruydu. Oysa Hz. Muhammed, evliliklere sınır getiriyor, tek eşliliği tavsiye ediyordu. Müşrik sistemde kız çocukları diri diri gömülüyordu. Oysa Hz. Muhammed, kız çocuklarının gömülmesini yasaklıyordu. Müşriklerin köleleri vardı. Oysa Hz. Muhammed, İslam’ı seçen birinin, diğeri ile eşit olduğunu, üstünlüğün ırk ya da soya göre değil, takvaya göre olduğunu söylüyordu. Ve müşriklerin elindeki kölelerin, sahiplerine ücretlerini vererek azad edilmesini tebliğ ediyordu. Köle ve efendinin İslam’da aynı statüde olduğunu bildiriyordu…

Elbette ki Hz. Muhammed’in tebliğ ettiği din, müşriklerin sistemini altüst ediyordu. Bu nedenle peygamber ve yanındakilere maddi manevi baskı uygulanmaya başlandı. Bu nedenledir ki müminler hicret etmek zorunda kaldılar. Ancak saldırılar devam etti ve can ve malları risk altına girip, karşı taraf savaş açtığında, savunma amaçlı savaşmak hak oldu.

Ateistlerin iddia ettiği gibi Hz. Muhammed, güç ve iktidar elde etmek ya da İslam’ı zorla kabul ettirmek için savaşmadı. Fikrinden dolayı kendisine uygulanan baskılara karşı can ve malını müdafa için savaşmak zorunda kaldı. Mesela ateistlerin çok gündeme getirdikleri Tevbe suresi 5. ayette, anlaşmayı bozup müminleri öldüren müşrikleri, haram aylar çıkınca siz de öldürebilirsiniz denir. Ama eman dilerlerse eman verin ve gidecekleri yere güven içinde geçirin denir. Şayet Kuran’ı Hz. Muhammed yazmış olsaydı, az önce kendisinin ve sahabenin canına, malına, ırzına kasdetmiş müşrik af dilerse, affedin ve onu evine kadar güven içinde götürün der miydi? Bu emir, nefse ağır gelip isyana sebep olmaz mıydı?

Ayrıca Nisa Suresi 101 ve 102. ayette Allah, savaş zamanı namazı yarıya indirin, nöbetleşe kılın der. Maksadı güç elde etmek olan biri şayet Kuran’ı kendi yazmış olsa, savaş zamanı namazı erteleyen bir ayet bildirmez miydi? Neden kendinin ve beraberindeki müminlerin canını tehlikeye atsın?