Kthehu te udhëzuesi
AZTRENDEFRESNLRUITSQBSROKYDA

Shprehja ”Fjala e të dërguarit” që gjendet në Kuran nuk është kontradiktë

Një nga demagogjitë amatoreske të atyre që përpiqen të kërkojnë gabime në Kuran është edhe shtrembërimi i shprehjes “fjala e të dërguarit” në Kuran. Ajeti përkatës është si vijon;

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ

Pa asnjë dyshim ai (Kurani) është fjala e prerë e një të dërguari fisnik. [Surja Al-Hakka (69/40)]

Në të vërtetë, nga ajeti i marrë i vetëm del përfundimi se Kurani është fjalë e transmetuar nga një “i dërguar”. Por le të shohim vazhdimin e ajetit.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ قَلِيلًا مَّا تُؤْمِنُونَ وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

Ai nuk është fjalë e një poeti. Sa pak besoni? As fjalë e një fallxhori nuk është. Sa pak merrni këshillë e mendoheni. Është një zbritje nga Zoti i botëve. [Surja Al-Hakka (69, 41-42-43)]

Kur shqyrtohet edhe vazhdimi i ajetit, del në shesh kuptimi i çështjes që Allahu thekson. Në Ajetet 40,41 dhe 42 tregohet se personi që ua njofton Kuranin njerëzve nuk është poet apo fallxhor, por një i dërguar fisnik, dhe se me fjalët e Tij u është transmetuar njerëzve, ndërsa në Ajetin 43 se burimi i atyre fjalëve është Allahu. Pra, personi që i transmeton ajetet me fjalët e tij është një i dërguar, nuk është poet apo fallxhor. Burimi i fjalëve është Allahu.

Që argumentet që miqtë ateistë i përdorin ditë e natë mbështeten në themele kaq të kalbura është vërtet një gjendje e keqe për ta. Në të vërtetë, shkaku i kësaj është ky. Brenda Ungjillit dhe Teuratit ka pasur shumë shtesa të njerëzve, dhe ateistët jashtë vendit, duke i identifikuar këto shtesa njerëzore, mund t’i kritikojnë të dy librat në mënyrë mjaft logjike. Por ateistët në vendet myslimane, meqë nuk gjejnë në Kuran asgjë që mund të kritikojnë, këto “dëshira” të tyre i bëjnë duke i shtrembëruar ajetet ose duke i vlerësuar veçmas. Sigurisht, këto pretendime nuk kanë asnjë vlefshmëri.