Sipas Kuranit, a janë gratë ara e burrave ?

Në fjalën e Allahut, Kuran, nuk ka asnjë shprehje apo krahasim që bie ndesh me jetën dhe me ndërgjegjen njerëzore. Sepse Kurani në fund të fundit është një mesazh nga Allahu që krijoi gjithë gjithësinë dhe ne. Ashtu si nuk bie ndesh me ajetet brenda vetes, kurrë nuk përmban as ndonjë kontradiktë tjetër. Në disa platforma ateiste shihet se lidhur me ajetin 223 të sures Al-Bakara jepen kritika sikur në ajet gratë poshtërohen dhe përkufizohen në një pozicion të dytë dhe pasiv në jetën shoqërore. Meqenëse u ndje nevoja t’i jepet përgjigje edhe kësaj çështjeje, u shkrua ky artikull.

Nën kritikat që bëhen për këtë çështje, sigurisht qëndron ndikimi i imazhit të ‘Gruas’ të krijuar nën ndikimin e burimeve jashtë Kuranit. Kuptimi parësor në fjalorët klasikë ( si Mufredat dhe Lisan-ul Arab ) i fjalës حرث, që në ajet është përkthyer në turqisht si ARË, është KULTURË. Pra, ndërsa në mënyrë klasike përkthimi i kuptimit të ajetit është ky: . [Surja Al-Bakara (2/223)]

Kur në ajet përdoret KULTURË, kuptimi parësor i fjalës HARS, kuptimi është ky:

Theksi “ju” që gjendet në ajetin Al-Bakara 223, i përkthyer në kuptimin “Gratë tuaja janë ara JUAJ”, nuk tregon “burrat. Me JU synohet e gjithë shoqëria. Meqenëse në interpretimet me burrin në qendër nuk mendohet kështu, ky ajet është përpjekur të shpjegohet me një sy që përmban seksualitet dhe është nënshkruar një gabim i rëndë. Kurse në çdo shoqëri, mënyra më e thjeshtë për të vëzhguar nivelin e përgjithshëm të asaj shoqërie dhe nivelin e saj të zhvillimit dhe qytetërimit është të shohësh gjendjen e grave që jetojnë në atë shoqëri. Një fjali më poshtë, që e dua shumë, e shpjegon shumë bukur këtë gjendje.

Citim: Liria në një vend kuptohet që andej; nga gjendja e grave. Shiko gratë dhe kupto. Gratë nuk janë të lira? Mbaroi. Le të kapë zog me gojë ai regjim. Puna ka mbaruar. Por nëse gratë janë të lira, në rregull. Do të ketë edhe zonja me dekolte, edhe zonja kokëzbuluara, edhe me çarçaf, edhe me peçe; do të jenë të gjitha. Le të ketë edhe që shëtit me bikini, edhe që shëtit me peçe. Të gjitha të respektohen……

Gratë, të krahasuara në Kuran me një bimë të bukur, në jetën shoqërore vërtet i japin kontribut material kulturës së asaj shoqërie dhe, si kuptimi tjetër i fjalës HARS në ajet, si një ARË, marrin përsipër detyra shumë të mëdha për rritjen e brezave të ardhshëm. Është e qartë se gruaja e shtyrë jashtë shoqërisë, pa vend në punë dhe në jetën shoqërore, nuk mund ta kryejë mjaftueshëm këtë detyrë. Përveç kësaj, është shumë e qartë gjithashtu se gruaja që nuk ka pasur pjesë të mjaftueshme nga arsimi dhe kultura nuk mund ta bëjë as punën për të qenë mësuesja e parë dhe më e rëndësishme e kulturës dhe moralit për fëmijët e saj. Shkurt, GRUAJA është një ARË që rrit brezat e ardhshëm dhe KULTURA e shoqërisë.

Përveç kësaj, duhet menduar edhe se çfarë shpreh ara si koncept në gjuhën arabe. Për njerëzit që jetojnë në një gjeografi ku shumë zona janë shkretëtirë pafund, ara; ka kuptimin e diçkaje shumë të vlefshme, të vështirë për t’u përfytyruar edhe në ëndrra.

Në shumë gjuhë fjalët kanë gjini. Për shembull, fjalë femërore dhe fjalë mashkullore. Femëria dhe mashkullia në fjalë lidhet me zanoret dhe bashkëtingëlloret ose me prapashtesat që përmbajnë. Edhe në ajet, fjala e përkthyer, pra “arë”, meqenëse është përkthyer si një fjalë e ashpër, përdorimi i saj për gratë nuk tingëllon mirë në vesh.

Gratë janë të mbjella; janë arë / kulturë

Në ajet, urdhri Gratë tuaja janë për ju një të mbjellë/kulturë është një shprehje mbi të cilën duhet ndalur. Fjala حرث – hars ka kuptimin edhe “arë; të mbjellë”, edhe “kulturë”. Siç dihet, kultura do të thotë “Tërësia e të gjitha vlerave materiale dhe shpirtërore të krijuara gjatë procesit të zhvillimit historik e shoqëror, si dhe e mjeteve të përdorura për krijimin e tyre dhe për përcjelljen te brezat e ardhshëm, që tregojnë masën e sundimit të njeriut mbi mjedisin e tij natyror dhe shoqëror. (TDK)”. Këtë mund ta quajmë edhe “kulturë biologjike dhe sociologjike”. Sepse gruaja është si një arë biologjike. Ashtu si një organizëm, duke u kaluar nëpër faza të ndryshme në një laborator biokimie, bëhet i përshtatshëm për qëllimin, edhe te gruaja veza dhe sperma bëhen fillimisht embrion, pastaj copë mishi, pastaj eshtra dhe veshja e tyre me mish, pastaj foshnjë. Edhe pas lindjes së foshnjës hyn në veprim funksioni i grave si kulturë/arë sociologjike; u mëson fëmijëve të tyre ngadalë vlerat shpirtërore të shoqërisë [besimet dhe parimet fetare, mënyrat e sjelljes dhe të të menduarit, pasuritë e mendimit dhe të artit] dhe i përcjell te brezat e ardhshëm. Shkurt, gruaja, ashtu si është nënë në aspektin material, është nënë edhe nga ana sociologjike.