Waarom is in de Koran het orgaan van het denken het hart?
Deze situatie komt voort uit een eigenschap van het Arabisch. Elke taal heeft haar eigen manier van uitdrukken. Het woord akıl is een Arabisch woord dat in het Turks is overgegaan. De oorspronkelijke betekenis van het woord akıl is “binden”. Een verstandig mens bindt zichzelf om geen fouten te maken en juist te handelen. In het Turks is de tegenhanger van het woord akıl het woord “us”. Wanneer wij uslu kind zeggen, bedoelen wij een welopgevoed kind dat zich mooi gedraagt.
Verstandig worden, braaf worden, goed handelen zijn gedragingen die vooral met het hart verbonden zijn. Zowel mensen met een goed karakter als mensen met een slecht karakter hebben hersenen. Maar iemand die slecht handelt en anderen schade berokkent, noemen wij niet ”hersenloos”, maar “harteloos”. En iemand die fouten maakt en zichzelf schade berokkent, noemen wij niet ”harteloos”, maar “hersenloos”.
Zult U ons vernietigen vanwege wat de hersenlozen onder ons hebben gedaan?.. (Soera Al-A'raf, 155)
“De waarheid is dit: Onze hersenlozen hebben tegen Allah ‘een hoop onzinnige dingen’ gezegd.” (Soera Al-Jinn, 4)
Sommige hersenloze mensen: “Wat heeft hen afgewend van hun vorige qibla?” “ (Soera Al-Baqarah, 142)
Ook in het Circassisch wordt, precies zoals in het Arabisch, het denken en begrijpen met het hart verbonden. Dit is een eigenschap in de structuur van de taal. Als de Koran in het Circassisch was neergedaald, zou als orgaan van het denken het woord “hart” zijn gebruikt. Maar als hij in het Turks was neergedaald, zou het woord “hersenen” zijn gebruikt.
In de samenleving worden verstand en intelligentie als hetzelfde beschouwd. Intelligentie is een toestand die te maken heeft met de organisatie in de hersenen. Verstand daarentegen is dat een mens, door zijn geweten tot het uiterste te gebruiken, op elk moment van zijn leven de houding kiest waarmee Allah het meest tevreden zal zijn en die het meest in overeenstemming is met de Koran, en als gevolg daarvan een volmaaktheid van denken en houding verwerft die zijn hele leven omvat. Intelligentie, die met de hersenen te maken heeft, en verstand, dat met het bevatten van het hart en het geweten te maken heeft, zijn verschillende begrippen.
Allah zegt in het vers: ”… De harten worden alleen door het gedenken van Allah mutmain (tevreden).” (Soera Ar-Ra'd, 28). In een ander vers deelt Hij mee dat degenen wier harten tevreden zijn en die raad aannemen, de gelovigen met een zuiver verstand zijn. De zuiverheid van het verstand is een eigenschap die wordt verkregen doordat niet de nefs, maar het geweten op de voorgrond treedt. Ook het geweten is een toestand die niet met de hersenen, maar met het bevattingsvermogen van het hart te maken heeft. De nefs is een begrip dat het tegenovergestelde is van het geweten. De nefs en het geweten botsen voortdurend. Personen die niet naar hun geweten handelen: ”…In hun harten is een ziekte…” (Soera Al-Baqarah, 10) Omdat zij de nefs voorop stellen, kunnen zij de stem van hun geweten niet meer horen en ”Zo heeft Hij hun harten verzegeld, zij kunnen dus niet meer bevatten.” (Soera Al-Munafiqun, 3)
Dat het verstand/geweten in het hart zit en dat de “verstandelozen” niet kunnen bevatten omdat hun harten gesloten zijn, wordt in een vers zo uitgedrukt:
Reizen en trekken zij niet rond op aarde, zodat zij harten krijgen waarmee zij kunnen bevatten en oren waarmee zij kunnen horen? Want waarlijk, de ogen worden niet blind, maar de harten in de borsten worden blind. (Soera Al-Hajj, 46)
Zij hebben harten waarmee zij niet bevatten en begrijpen, zij hebben ogen waarmee zij niet zien, zij hebben oren waarmee zij niet horen. (Soera Al-A'raf, 179)