Të marrësh shembujt e artit të belagatit të Kuranit për kontradiktë

Belagati; është arti i të folurit bukur, me fjalë të rregullta dhe të vërteta, të përshtatshme dhe krejt në vend sipas atyre të cilëve u drejtohet. Kurani, për shkak se i drejtohet çdo mendjeje, çdo moshe, çdo kulture dhe gjeografie, është një Libër universal. Për këtë arsye, çfarëdo qëndrimi që të mbajë një person ndaj Kuranit, edhe Kurani i drejtohet sipas tij.

Disa persona që ende nuk e dinë ose nuk duan ta dinë këtë anë të Kuranit, për ajetin 157 të sures An-Nisa, duke thënë: përderisa hebrenjtë nuk besojnë se ai është i dërguar, përse në Kuran njoftohet se për Pejgamberin Isa folën në formën ‘I Dërguari i Allahut, Mesihu Isa, biri i Merjemes’? ” pretendojnë se në Kuran ka kontradiktë.

Në Kuran kjo gjendje quhet İSTİHZA. Është një fjalë nga e njëjta rrënjë nga vjen edhe koncepti müstehzi (tallës), i përdorur edhe në turqisht.

Siç kuptohet edhe nga ajeti, është shumë e qartë se idhujtarët e hebrenjve sigurisht nuk e shihnin Pejgamberin Isa si të dërguar. Po të ishte kështu, si besimtarë do të ishin përfshirë te havarijjunët. Përveç kësaj, ata duke e vënë në tallje këtë çështje thonë -madje edhe të dërguarin që ju kështu e mendoni, e vramë ne-. Shembull i ngjashëm i artit të belagatit gjendet edhe në shumë ajete të Kuranit. Për shembull;