Në Kuran, hebrenjtë a janë të mallkuar, apo racë superiore?
Ndërsa në Kuran në disa ajete flitet se hebrenjtë janë bërë më të lartë se botët (Al-Bakara 47, 122), në disa ajete flitet se ata janë mallkuar (An-Nisa 46, Al-Bakara 88). Kur çështja shihet me një vështrim sipërfaqësor, mund të mendohet se midis këtyre ajeteve ka kontradiktë. Sidomos studiues perëndimorë orientalistë dhe në platforma virtuale diskutimi dhe në disa bloge ateiste, midis këtyre ajeteve paraqitet sikur ka kontradiktë dhe përpiqen të kritikojnë fjalën e Allahut. Po ashtu, disa qarqe, duke i interpretuar gabimisht shprehjet në këto ajete sipas qëllimeve të tyre, pretendojnë se Kurani është një libër racist. Por kur shqyrtohen ajetet që lidhen me këtë çështje, do të kuptohet më mirë se si përshkruhen hebrenjtë dhe do të shihet qartë se midis ajeteve nuk ka kontradiktë….
Surja Al-Huxhurat ajeti 13…
O njerëz! Ne ju krijuam nga një mashkull dhe një femër dhe ju ndamë në kombe e fise që të njiheni me njëri-tjetrin. Dijeni se më i nderuari ndër ju tek Allahu është ai me më shumë takva. Me të vërtetë, Allahu është i Dijshëm, i informuar për gjithçka.
Në ajetin fisnik të mëparshëm thuhet “O ju që keni besuar”, ndërsa në këtë ajet fisnik thirrja bëhet në formën “O njerëz”. Thirrja nuk është vetëm për ata që besojnë, por për të gjithë njerëzit. Të gjithë njerëzit u krijuan prej të njëjtës nënë dhe të njëjtit baba, pra prej Pejgamberit Adem dhe Havasë. Nga ky këndvështrim, një racë nuk ka të drejtë të mburret me epërsi mbi një tjetër.
Meqenëse në përgjithësi në Kuran racizmi është i ndaluar, le ta sqarojmë situatën kur Allahu i lartë në një pjesë të ajeteve i lavdëron hebrenjtë, ndërsa në një pjesë tjetër i kritikon…..Për ta sqaruar këtë çështje, duhet të përpiqemi t’i kuptojmë ajetet në fjalë pa i shkëputur nga konteksti i tyre…
Në një ajet që flet për hebrenjtë në rrëfimin e Musait, shpjegohet kështu përse u mallkuan ata:
Betohemi se Ne i dhamë Musait librin dhe pas tij dërguam të dërguar njëri pas tjetrit. Dhe Isait, birit të Merjemes, i dhamë prova të qarta dhe e mbështetëm me Xhebrailin. Por sa herë që ju erdhi një i dërguar me diçka që nuk ua pëlqenin nefset tuaja, u mbushët me mendjemadhësi. Një pjesë i përgënjeshtruat, një pjesë i vratë. Thanë se zemrat tona janë të mbuluara. Përkundrazi, për shkak të mohimit të tyre Allahu i mallkoi. Prandaj shumë pak prej tyre besojnë. Surja Al-Bakara 87,88
Siç shihet shumë qartë në këtë ajet, kuptohet se njerëzit e mallkuar nuk janë e gjithë raca hebreje. Njerëzit të cilëve u drejtohet ajeti janë personat që nuk i besuan Musait a.s. shumë pejgamberëve që erdhën pas tij dhe Isait a.s., që i përgënjeshtruan dhe u përpoqën t’i vrisnin. Ashtu si nuk është një gjendje që përfshin gjithë racën hebreje, as nuk i drejtohet tërësisë së hebrenjve që jetonin në atë periudhë….Përfshin vetëm hebrenjtë që jetonin në periudhën e përmendur dhe që ishin mohues. Arsyeja e kritikimit të këtyre njerëzve nuk është që ishin hebrenj, por sepse nuk iu bindën fesë siç duhet. Allahu i kritikoi këta persona sepse nuk ishin hebrenj të mirë që i binden Tevratit. Në Kuran, të mallkuarit nuk janë vetëm persona nga raca hebreje. Allahu shpjegon në suren Ali Imran se i mallkon të gjithë mohuesit kështu:
Si do ta udhëzojë Allahu një popull që u bë mohues pas besimit të vet? Ata kishin dëshmuar se i dërguari është i vërtetë dhe atyre u kishin ardhur prova të qarta. Allahu nuk e udhëzon një popull zullumqar. Dënimi i të tillëve është që mbi ta të jetë mallkimi i Allahut, i engjëjve dhe i të gjithë njerëzve. Surja Ali Imran 86,87
Në të vërtetë, kur hebrenjtë u binden të dërguarve që u ishin dërguar, Allahu i bëri më të lartë se botët.Këtë gjendje e shpjegon tashmë edhe ajeti që interpretohet gabimisht për t’i paraqitur hebrenjtë si racë superiore….
O bijtë e Izraelit, kujtoni mirësinë time që jua fala dhe se ju bëra më të lartë se botët. Surja Al-Bakara 47,122
Pika më e rëndësishme që nuk duhet harruar këtu është se edhe pejgamberë si Zekerijai, Jahjai, Jakubi janë nga soji hebre! Këta janë pejgamberët tanë po aq sa janë të hebrenjve të ndërgjegjshëm dhe të sinqertë. Të gjithë ata janë të dërguar të Allahut dhe për ne janë njerëz shembullorë. Jo vetëm pejgamberët, por edhe nëna e Isait a.s., Merjemja, është nga raca hebreje dhe është edhe nëna jonë. Allahu, për shkak të takvasë së saj (jo për shkak të racës së saj), e bëri më të lartë se të gjitha gratë:
Engjëjt, o Merjeme! Pa dyshim Allahu të zgjodhi, të pastroi dhe të bëri më të lartë se gratë e botës, thanë. Surja Ali Imran 42
Siç do të shihet qartë nga shpjegimet e ajeteve, në Kuran hebrenjtë si racë as janë të mallkuar, as janë më të lartë se njerëzit e tjerë. Allahu, si të gjithë njerëzit që ka krijuar, edhe gjendjen e tyre e ka vlerësuar jo sipas racës së tyre, por sipas takvasë së tyre (afërsia me Allahun, virtyti)….
Nga ky këndvështrim, lavdërimi i hebrenjve në disa ajete në fjalën e Allahut dhe kritikimi i tyre në disa të tjera, kur shqyrtohen kontekstet e këtyre ajeteve, kurrsesi nuk bien ndesh me njëri-tjetrin. Në fund të fundit, në Kuran, fjalën e Allahut, nuk ka kontradiktë……..