Terug naar de gids
AZTRENDEFRESNLRUITSQBSROKYDA

Huwelijk op kinderleeftijd bestaat niet in de Koran

Het eerste onderwerp waaraan moet worden herinnerd bij personen die de leeftijd van Aisha als voorwendsel gebruiken om onze profeet aan te vallen en die beweren dat het huwelijk op kinderleeftijd in de Koran vrij is, is dat de bepalingen alleen uit de Koran geleerd moeten worden en dat zij geen waarde moeten hechten aan bronnen die niet met de Koran overeenstemmen. Allah zegt: ”Wij hebben in het boek niets onvolledig gelaten…” (Soera Al-An’am, 38). In de Koran, waaraan niets ontbreekt, is natuurlijk ook het tijdstip van een zo belangrijk onderwerp als het huwelijk aangegeven.

Stel de wezen op de proef tot de leeftijd waarop zij het huwelijk bereiken; als jullie dan bij hen een (rushd) rijpheid zien, geef hun dan meteen hun bezittingen. .. (Soera An-Nisa, 6)

“nader het bezit van de wees niet, tot hij de leeftijd van volwassenheid bereikt - behalve op de beste (wijze) -…” (Soera Al-An’am, 152)

Als u de verzen aandachtig leest, staat er: stel de wezen op de proef ”tot de leeftijd waarop zij het huwelijk bereiken”. Er staat: als jullie bij hen een ”rijpheid” zien, geef hun dan hun bezittingen. In het tweede vers wordt ook gezegd: raak het bezit van de wees, ”tot hij de leeftijd van volwassenheid bereikt waarop hij zijn bezit kan beheren”, niet aan behalve op de beste wijze. Een klein kind kent het begrip geld niet. Wat sparen is, wat zuinig winkelen is, op welk gebied het zijn geld moet inzetten om het te vermeerderen, dat kan het niet weten. Als u een kind geld in handen geeft, koopt het daarmee ofwel snoep of chocola. Bijgevolg is de leeftijd waarop het zijn bezit zal beheren niet de leeftijd van lichamelijke, maar van geestelijke rijpheid. Op dezelfde wijze is de leeftijd waarop zij het huwelijk bereiken niet de puberteit, waarin zij lichamelijke rijpheid bereiken, maar de leeftijd van volwassenheid/jeugd waarop zij hun bezit kunnen beheren en geestelijke rijpheid bereiken.

In het vers komt het woord “ruşden” voor. Het betekent dat de vrouw en de man “meerderjarig” moeten zijn.

“Rüşd: Het vermogen om het rechte pad te vinden
Reşid: De persoon die anderen het rechte pad wijst.
Raşid: De persoon die het vermogen heeft bereikt om op het rechte pad te komen.
Mürşid: Degene die leidt, opvoedt, verlicht”

De mehir is in het islamitisch recht het geld of bezit dat de man bij het huwen aan de vrouw geeft. De mehir wordt niet aan de familie van de vrouw gegeven, maar direct aan de vrouw. Volgens bovenstaande verzen is de leeftijd waarop bezittingen aan hun eigenaar worden overgedragen de leeftijd waarop die persoon zijn bezit kan beheren. Bijgevolg moet de vrouw die de mehir ontvangt op een leeftijd zijn waarop zij dit bezit of geld kan beheren.

De beweringen dat Aisha op 6-9-jarige leeftijd is getrouwd, stemmen niet overeen met de leeftijd die in de Koran voor het huwelijk is aangegeven. De huwelijksleeftijd die in de Koran wordt aangegeven, stemt volledig overeen met de leeftijdsgrens in ons huidige Burgerlijk Wetboek. Bovendien hebben Bukhari, aan wie de bronnen zijn toe te schrijven waarin de leeftijd van Aisha wordt overgeleverd, 238 jaar na onze profeet geleefd, Muslim 243 jaar, Tirmidhi 260 jaar, Abu Dawud 256 jaar, Nasa’i 238 jaar, Ibn Majah 263 jaar. De leeftijd van Aisha wordt in sommige bronnen als 6, in andere als 9, in weer andere als 18 overgeleverd. In het algemeen is de Koran de referentie met betrekking tot de huwelijksleeftijd. De Koran wijst voor het huwelijk op de leeftijd van geestelijke rijpheid.

Maar sommige atheïsten, die dit duidelijke bewijs negeren, beweren dat in Soera At-Talaq vers 4 de uitdrukking “niet gemenstrueerd” op een klein kind wijst.

وَٱلَّٰٓـِٔى يَئِسْنَ مِنَ ٱلْمَحِيضِ مِن نِّسَآئِكُمْ إِنِ ٱرْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلَٰثَةُ أَشْهُرٍ وَٱلَّٰٓـِٔى لَمْ يَحِضْنَ وَأُو۟لَٰتُ ٱلْأَحْمَالِ أَجَلُهُنَّ أَن يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ وَمَن يَتَّقِ ٱللَّهَ يَجْعَل لَّهُۥ مِنْ أَمْرِهِۦ يُسْرًا

”Als jullie twijfelen over de iddah van jullie vrouwen die (doordat zij in de menopauze zijn gekomen) niet meer menstrueren, dan is hun iddah-periode drie maanden. Ook de periode van hen die niet menstrueren is zo. De iddah van zwangere vrouwen eindigt wanneer zij hun kinderen baren. Wie Allah eerbiedigt en zich ervoor hoedt zich tegen Hem te verzetten, die geeft Allah gemak in zijn zaak.” (At-Talaq, 4)

Er wordt gezegd dat de wachttijd van vrouwen die niet meer menstrueren, dat wil zeggen in de menopauze zijn gekomen, 3 maanden is. Waarom wordt 3 maanden gewacht? Om te begrijpen of zij al dan niet zwanger is. Kan een kind dat niet menstrueert zwanger worden? Nee. Dan is het ook niet nodig dat zij 3 maanden wacht. Een vrouw die zwanger is geworden, menstrueert niet. Maar het duurt even voordat begrepen wordt dat zij zwanger is. Ook voor vrouwen in deze situatie is de wachttijd 3 maanden. Zij van wie de zwangerschap vaststaat, wachten echter tot de bevalling.

De uitdrukking ‘vellai lem yahidne’, die in de vertalingen wordt weergegeven als meisjes die niet hebben gemenstrueerd, is medisch gezien de toestand die “secundaire amenorroe” wordt genoemd. Dat wil zeggen dat zij vrouwen aanduidt die niet menstrueren omdat hun menstruatieregelmaat verstoord is (die normaal menstrueren, maar om allerlei redenen gedurende een periode van 3 maanden of langer niet menstrueren).

In Soera At-Talaq vers 4 komt de uitdrukking “nog niet hebben kunnen menstrueren”, die we in sommige vertalingen tegenkomen, niet voor. Om nog niet hebben gemenstrueerd te kunnen zeggen, zou het woord ”ellaaiii lemma yahidne ” moeten voorkomen.

Lem: Geeft de betekenis van wat nooit zal gebeuren, of nooit gebeurd is.

Lemma: Geeft de betekenis van wat nog niet gebeurd is maar zal gebeuren.

Het woord “Nisa” dat in het vers voorkomt, is een woord dat voor volwassen vrouwen wordt gebruikt. Als de persoon die niet menstrueert een kind was geweest, dan hadden de woorden ” Vildan, Veled, Benat…” moeten voorkomen. Maar in het vers komt het woord “Nisa” voor, waarmee volwassen vrouwen worden aangeduid.

Tot slot staat de Koran het kinderhuwelijk niet toe. Een dergelijke verkeerde praktijk wordt alleen toegepast door samenlevingen die ver van de Koran staan. Door verkeerde en opzettelijk gemaakte vertalingen beweren atheïsten en fanatiekelingen dat de islam het kinderhuwelijk toestaat. Kinderen zijn wezens aan wie mededogen moet worden getoond, niemand kan in de Koran bewijs vinden voor zijn perverse opvattingen.