Er is geen tegenspraak in het kısas-vers
In Soera Al-Baqara 178: “O jullie die geloven, met betrekking tot hen die gedood zijn, is kısas jullie als plicht voorgeschreven; voor de vrije een vrije, voor de slaaf een slaaf, voor de vrouw een vrouw. Maar als de doder door de broeder van de gedode vergeven wordt, moet hij op de gebruikelijke wijze het bloedgeld op een goede manier betalen. Dit is een verlichting en een barmhartigheid van jullie Heer. Wie hierna de grens overschrijdt, voor hem is er een pijnlijke bestraffing.”
Wanneer zonder rekening te houden met de context van het vers met de woordbetekenis wordt vertaald, is de hierboven gegeven betekenis een juiste betekenis. Maar wanneer met de context rekening wordt gehouden, krijgt wat gezegd wordt een andere betekenis. Als men zich enkel aan de woordbetekenis houdt, kunnen wij het antwoord niet geven op vragen als: wat gebeurt er dan als niet een vrije maar een slaaf de vrije heeft gedood, of als niet een vrouw maar een man de vrouw heeft gedood?
Maar wanneer met de context rekening wordt gehouden, blijft er geen enkel probleem over. Want al heeft het vers met de woordbetekenis gezegd “voor de vrije een vrije, voor de slaaf een slaaf, voor de vrouw een vrouw”, wanneer met de context rekening wordt gehouden, wordt de betekenis: “is het een vrije, dan de vrije, is het een slaaf, dan de slaaf, is het een vrouw, dan de vrouw; wie gedood heeft, die wordt gedood”. Met andere woorden, in plaats van de doder kan niet iemand anders worden gedood.
Want in de tijd van de Djahiliyya kon bij sommige moorden in plaats van de doder iemand anders als bloedgeld worden gedood. Als de doder bijvoorbeeld uit een machtige stam kwam, werd in zijn plaats een willekeurige slaaf die die stam bezat als bloedgeld gedood.