Znanje u Kur'anu o tome da su planine i nepomične i nošene

Nepomičnost planina

U Kur'anu se skreće pažnja na jednu važnu geološku funkciju planina:

Ako se obrati pažnja, u ajetu se obavještava da planine imaju osobinu sprečavanja potresa na Zemlji. Ova istina, koju u doba objave Kur'ana nije znao nijedan čovjek, danas je otkrivena kao rezultat nalaza moderne geologije.

Nekada se smatralo da su planine samo uzvišenja koja ostaju na površini Zemlje. Međutim, naučnici su primijetili da planine nisu samo površinska uzvišenja, nego da se dijelovima koji se nazivaju korijen planine pružaju pod zemlju ponekad i do 10-15 puta više od vlastite visine. S ovim osobinama planine imaju ulogu sličnu ulozi eksera ili kočića koji čvrsto vezuje šator za tlo. Na primjer, planina Everest, čiji je vrh oko 9 km iznad površine Zemlje, ima korijen duži od 125 km. (1)

Osim toga, planine nastaju kao rezultat kretanja i sudaranja vrlo velikih slojeva koji čine Zemljinu koru. Kada se dva sloja sudare, onaj otporniji zađe pod drugi. Sloj koji ostaje gore savija se, izdiže i stvara planine. A sloj koji ostaje dolje napreduje pod zemljom i stvara duboki produžetak prema dolje. Stoga, kao što smo i ranije naveli, planine pored masa koje vidimo na površini Zemlje imaju i duboki produžetak koji napreduje prema podzemlju.

Prof. Siaveda, jedan od svjetski poznatih podmorskih geologa, govoreći o tome da su planine u Zemlju zabodene u obliku korijena, dao je ovakav komentar:

Osnovna razlika između planina na kontinentima i planina u okeanima je u njihovom materijalu… Ali i jedne i druge imaju korijene koji podupiru planine. Kod planina na kontinentima lahka tvar male gustoće pruža se kao korijen prema unutrašnjosti Zemlje. I kod planina u okeanima postoji lahka tvar koja podupire planinu kao korijen… Funkcija korijena je da, prema Arhimedovom zakonu, podupiru planine. (2)

Također se u knjizi Earth (Zemlja) bivšeg predsjednika Američke akademije nauka Franka Pressa, koja se kao udžbenik predaje na mnogim univerzitetima širom svijeta, navodi da su planine u obliku kočića i da su duboko ukopane u Zemlju. (3)

A u drugim kur'anskim ajetima na ovu funkciju planina ukazuje se poređenjem s “kočićem” ovako:

Opet u jednom drugom ajetu Allah saopštava na način: “Njene planine je postavio i učvrstio” (Sura En-Nazi'at, 32). Riječ “ersayha” koja se javlja u ovom ajetu ima značenja “učinio je ukorijenjenim, učinio nepomičnim, usidrio, zabio u zemlju”. Zahvaljujući ovim osobinama, planine se na mjestima spajanja slojeva Zemlje pružaju iznad i ispod zemlje i tako zakivaju ove slojeve jedne za druge. Na ovaj način, učvršćujući Zemljinu koru, sprečavaju da ona klizi po sloju magme ili između vlastitih slojeva. Ukratko, planine možemo uporediti s ekserima koji drže daske zajedno.

Kao što se vidi, jedna vrlo životna funkcija planina, otkrivena kao rezultat modernih geoloških i seizmičkih istraživanja, navedena je u Časnom Kur'anu, objavljenom prije mnogo stoljeća, kao primjer uzvišene mudrosti u Allahovom stvaranju. U jednom ajetu se kaže ovako:

Nošenje planina

Ovo kretanje planina potječe od kretanja Zemljine kore na kojoj se nalaze. Zemljina kora se kreće kao da pliva po sloju plašta koji je gušći od nje. Prvi je početkom 20. stoljeća njemački naučnik po imenu Alfred Wegener iznio da su kontinenti na Zemlji u prvim razdobljima Zemlje bili zajedno, a da su se zatim, nošeni u različitim pravcima, odvojili i udaljili jedni od drugih.

Međutim, geolozi su tek 50 godina nakon njegove smrti, dakle 1980-ih godina, mogli shvatiti da je Wegener bio u pravu. Kao što je Wegener naveo u članku objavljenom 1915. godine; kopneni dijelovi na Zemlji bili su međusobno povezani prije otprilike 500 miliona godina i ovaj veliki kopneni dio, nazvan Pangaea, nalazio se na Južnom polu. Prije otprilike 180 miliona godina Pangaea se podijelila na dva dijela. Prvi od ova dva divovska kontinenta, nošena u različitim pravcima, bila je Gondwana koja je obuhvatala Afriku, Australiju, Antarktiku i Indiju. A drugi je bila Laurasia, koju su činile Evropa, Sjeverna Amerika i Azija bez Indije. U raznim vremenima u otprilike 150 miliona godina koje su uslijedile nakon ove podjele, Gondwana i Laurasia su se razdvojile na manje dijelove.

Eto, ovi kontinenti nastali raspadom Pangaee neprestano mijenjaju raspored između kopna i mora i nošeni su po površini Zemlje brzinama od nekoliko centimetara godišnje.

Ovo kretanje Zemljine kore, otkriveno kao rezultat geoloških istraživanja s početka 20. stoljeća, u naučnim izvorima se objašnjava ovako:

Površina Zemlje debljine 100 km, koju čine Zemljina kora i gornji plašt, sastavljena je od dijelova koji se nazivaju “slojevi”. Postoji šest velikih slojeva i nebrojeno malih slojeva koji čine površinu Zemlje. Prema teoriji zvanoj “tektonika slojeva”, ovi slojevi se kreću po Zemlji noseći sa sobom i kontinente i okeansko dno… Izračunato je da je kontinentalno kretanje oko 1 do 5 cm godišnje. Kako se slojevi na ovaj način kreću, u geografiji Zemlje nastaju promjene. Na primjer, Atlantski okean se svake godine još malo širi. (4)

Važna tačka koju ovdje treba navesti jeste i ova: Allah je kretanje planina u ajetu saopštio kao “nošenje”. Tako je i engleski termin koji naučnici danas upotrebljavaju za ovo kretanje “continental drift”, odnosno “kontinentalno nošenje”. (5)

Klizanje kontinenata je znanje koje se u doba objave Kur'ana nije moglo opaziti, a Allah je izrazom “vidiš planine i misliš da su ukočene” koji se javlja u ajetu unaprijed saopštio kako će ljudi ocjenjivati ovu temu. Međutim, nakon toga je objasnio jednu istinu i obavijestio da su planine nošene kao što su nošeni oblaci. Kao što se vidi, u ajetu se jasno skreće pažnja na pokretljivost sloja na kojem se planine nalaze.

To što se ova naučna istina koju je nauka tek nedavno otkrila saopštava u Kur'anu u 7. stoljeću, kada su se shvatanja o svemiru i prirodi temeljila na praznovjerju, krivim vjerovanjima i legendama, bez sumnje je veliko čudo. I vrlo je važan dokaz da je Kur'an Allahov govor.

ZAKLJUČAK: Planine zahvaljujući svojim korijenima stoje nepomično, zabijene u zemlju kao ekser. Kada pogledamo, zaista ih vidimo ukočene/nepomične. Međutim, na način koji mi okom ne možemo opaziti, one su nošene kao što su nošeni oblaci oko 1 do 5 cm godišnje. Ova dva znanja, ne samo da nisu u suprotnosti jedno s drugim, nego su i dokazi dvaju naučnih čuda u Kur'anu.

Izvori:

1- Iz govora prof. Zighloul Raghib El-Naggara.
2- http://www.beconvinced.com/science/QURANMOUNTAIN.htm
3- Frank Press, Raymond Siever, Earth, 3. izdanje, W. H. Freeman & Company, San Francisco, 1982.
4- Carolyn Sheets, Robert Gardner, Samuel F. Howe, General Science, Allyn & Bacon Inc. Newton, Massachusetts, 1985, s. 305.
5- Powers of Nature, National Geographic Society, Washington D. C., 1978, ss. 12-13.