Schepen die door de wind bewegen

In de verzen van de Koran worden over allerlei onderwerpen voorbeelden gegeven. Een daarvan is de beweging van schepen over de zee onder invloed van de winden. In het vers in soera Ash-Shura zegt onze Heer het volgende.
De schepen die als hoge bergen op zee varen, behoren tot Zijn tekenen. Als Hij het zou willen, doet Hij de wind stilvallen, zodat zij er roerloos op blijven liggen. Voorwaar, hierin zijn werkelijk tekenen voor wie veel geduld heeft en veel dankbaar is. (42 Soera Ash-Shura, 32-33)
Dit vers wordt gebruikt door kringen die kritiek op de Koran hebben. Volgens deze bewering “bewegen schepen tegenwoordig, dankzij de mogelijkheden die de technologie biedt, niet meer met de wind maar met motorkracht. Dit voorbeeld is dus niet geldig. Omdat deze situatie met betrekking tot de toekomst niet is voorzien, is er een verkeerd voorbeeld gegeven.”
Allereerst wil ik aangeven dat deze bewering zeer gezocht is. Het is duidelijk dat het in dit vers genoemde schip de schepen zijn die de mensen in die tijd zagen en die met de wind bewogen. Bovendien zal het onderwerp beter begrepen worden wanneer het in het vers voorkomende woord “schip” wordt onderzocht. In het Arabisch is het equivalent van het woord “schip” in algemene zin “el- sefinu”. Maar in dit vers is het woord “el-cevari” gebruikt. Bij vertaling wordt ook dit woord in de koranvertalingen vertaald als schip. Dit woord is afgeleid van het werkwoord “Cerea”, dat stromen, vloeien betekent. Ook het in het Oudturks gebruikte “ceryanda (in de wind) kalmak komt van deze wortel. Als het met een harfi cer wordt gebruikt, betekent ook het woord “cereyne” “dat een aangename wind de schepen met zich meevoert.”. Ook het van dezelfde wortel afgeleide woord “cariyetün” wordt gebruikt in de betekenissen schip, wolk, wind. (Bron: Kuran’ı Kerim Lügatı, Timaş Yayınları, blz.:121)
Dit woord alleen als schip vertalen geeft dus niet het volledige equivalent weer. Om een voorbeeld uit het Turks te geven: het woord “zeiler” is een soort schip. Maar in dit woord wordt ook verteld hoe dat schip beweegt. Wanneer men zeiler zegt, wordt uitgedrukt dat dit soort schepen met de wind beweegt. Op dezelfde manier zit in het woord “el-cevari”, dat in het bovenstaande vers als schip is vertaald, de uitdrukking dat het met de wind beweegt al besloten. Deze betekenis is aanwezig in de wortel van het woord. Kortom, wat in het vers wordt uitgedrukt, zijn de schepen die de mensen in die tijd zagen en die met de wind bewogen. Het woord dat in dat vers is gebruikt en als schip is vertaald, betekent immers zelf al een schip dat met de wind beweegt. Het is duidelijk dat de kritiek die hierover wordt geuit onjuist is. De reden dat deze kritiek wordt geuit, is gebrek aan kennis van het Arabisch en vooroordeel. Als men zonder vooroordeel naar het vers kijkt, wordt de bedoelde betekenis gemakkelijk begrepen. Bovendien kan het onderwerp, zoals te zien is, gemakkelijk worden opgelost als de wortel van het in het vers voorkomende woord kort wordt onderzocht.
De boodschap die in het vers wordt gegeven, is immers duidelijk. Als wij in dit leven iets kunnen doen, of als er iets gebeurt, is daar een reden voor. Als datgene wat dit mogelijk maakt wordt weggenomen, blijft ook die zaak of dat gebeuren roerloos staan.
Laten de schepen tegenwoordig desnoods op zonne-energie bewegen. Er verandert toch niets. Als in dat geval het licht van de zon wordt stilgezet, als het daglicht onze wereld niet bereikt, blijft ons schip roerloos liggen.
Of als het schip met roeispanen beweegt, dan blijft het schip in dat geval bewegingloos als de natuurkundige wetten verdwijnen die de beweging op deze manier mogelijk maken.
Wat hier wordt verteld, geldt natuurlijk voor elk gebied van het leven. Als een van onze vitale organen stilvalt, kan ook ons leven niet doorgaan. Als de natuurkundige wetten verdwijnen die een vliegtuig of vogel in de lucht houden, kunnen zij niet vliegen.
Kortom, het “zeilschip” hier beschrijft zowel het “zeilschip”, als “alle andere technologische middelen”, als “alle zaken die wij verwezenlijken of die plaatsvinden” in ons leven.
Door een klein deel van het geheel te geven, wordt dat geheel voor ogen gebracht.
Alles waarvan wij denken dat wij het zelf doen of dat het vanzelf gebeurt, kan in werkelijkheid plaatsvinden door de orde die Allah heeft geschapen en/of door de andere dingen die Hij heeft geschapen. Of met andere woorden: onze Heer is het die deze dingen verwezenlijkt.