Müslümanca Konuşmak: Kötülüğe yönelten konuşmalardan sakınmak
İçindekiler
- Giriş
- Müslümanca Konuşmanın Önemi
- Müslümanca Konuşmanın Özellikleri
- Allah'ın kudretini (kadrini) takdir edebilen bir üslup ile konuşmak
- Allah'ı çokça zikretmek
- Allah'ı en güzel isimleriyle anmak
- Her an Allah ile beraber olduğunu bilerek konuşmak
- Allah'a hiçbir şeyi ortak koşmadan konuşmak
- Allah'ı övüp yücelterek konuşmak
- Allah'a karşı aczini bilen bir üslupla konuşmak
- Konuşmalarda Kuran'ı rehber edinmek
- Allah'a güvenip dayanarak konuşmak
- Dünya hayatının geçiciliğinin farkında olan bir üslupla konuşmak
- Konuşmalarda helale harama titizlik göstermek
- Konuşurken şeytanın etkisinde bir üsluptan sakınmak ve şeytandan Allah'a sığınarak konuşmak
- İnsanlara iyiliği emredip, kötülükten men etmek
- Hikmetli konuşmak
- Samimi bir üslupla konuşmak
- Doğru konuşmak
- Akılcı ve mantıklı konuşmak
- Müjdeli ve sevinç verici konuşmalar yapmak
- Şevk ve heyecanı yüksek tutan bir üslupla konuşmak
- Sözün en güzelini söylemek
- Nefis ve hevadan konuşmamak
- Alçakgönüllü bir tarzda konuşmak
- Hoşgörülü ve bağışlayıcı bir üslup kullanmak
- İstişare etmek
- Arkadan konuşmamak, dedikodu yapmamak
- Zan ve iftirada bulunmamak
- Alaycı bir üslupla konuşmamak
- Haset ve kıskançlık içeren bir üsluptan kaçınmak
- Boş ve faydasız konuşmalar yapmamak
- Söz kesmemek ve itidalli bir sesle konuşmak
- Karşılarındaki kişinin kültür seviyesine uygun bir üslup kullanmak
- Münafıkane bir üsluptan kaçınmak
- Şüphe veren bir konuşma tarzı kullanmamak
- Ağız arayan sinsi bir üslup kullanmamak
- Kötülüğe yönelten konuşmalardan sakınmak
- Dileğip bükmemek
- Gizli konuşmalar yapmamak
- Müslümanca Konuşmanın İnsanlar Üzerindeki Etkileri
- Sonuç

Müminler söyledikleri her sözün Kuran'a uygun ve rahmani bir üslup içerisinde olmasına gayret ederler. Diğer müminlere fayda verecek, onları Allah'a yakınlaştıracak, şevklendirecek, huzur ve güven verecek, ferahlatacak, neşelendirecek konuları gündeme getirmeye çalışırlar. Onların huzurunu, neşesini kaçıracak, akıllarını gereksiz yere meşgul edecek, kalplerine vesvese ya da tedirginlik verecek konuları ise özenle konuşmamaya titizlik gösterirler.
Münafık karakterli kimselerin konuşmalarında ise bu üsluba sıkça rastlanır. Konuşmalarıyla birbirlerini Kuran ahlakına muhalif olabilecek, harama teşvik eden, dünyayı sevdiren, karanlık işlere teşvik eden bir çizgiye çekmeye çalışırlar. Allah'a yakınlaşmaya, Kuran'a ve elçilerin yoluna uymaya, güzel ahlakı yaşamaya, kaderi, ahireti daha iyi anlamaya teşvik eder tarzda konuşmazlar. Tam tersine karanlık gördükleri her konuya dahil olmaya çalışırlar. Kuran ahlakında hiçbir şekilde yeri olmayan konularda bu kişilerin hep şevkli bir üslup içerisinde oldukları görülür. Allah'ın yasakladığı bu tarz davranışların müminler arasında yaygınlaşmasına çalışan bir üslup kullanırlar. Müminler ise, Allah'ın apaçık ayetlerle haram olduğunu bildirdiği konularda, kendilerine münafıkane bir üslupla yaklaşılmasından olumsuz yönde etkilenmezler. Böyle bir üsluba karşı daima uyanıktırlar. Münafıklarsa onların ne kadar kesin bir iman ile Allah'a bağlandıklarını ve Kuran ahlakını ne kadar dürüst ve samimi bir şekilde yaşadıklarını kavrayamadıkları için bu çabalarını sürdürürler. Müminlere getirdikleri fikirler, öne sürdükleri mantıklar hep Kuran ahlakından uzak, inkarcıların karanlık ruhunu yansıtır niteliktedir. Bu üslubu tanıyan müminlerse daha bu kişi sözüne başlar başlamaz, şeytani bir mantık öne sürebileceğini bilerek, onu temkinli şekilde dinler ve Kuran ahlakını yaşamaya çağırırlar.