A u krijua gjithësia në 6 ditë, apo në 8 ditë?

Miqtë ateistë e shohin kontradiktore çështjen e krijimit në 6 ditë në Kuran. Në një ajet thotë ”tokën, qiellin dhe ato që janë midis tyre i krijova në 6 ditë”. Në ajetin tjetër njofton se ”tokën në dy ditë” e ka krijuar. Në një ajet tjetër njofton se ”qiellin në dy ditë” e ka krijuar. Dhe në një ajet tjetër njofton se ”në tokë malet e palëkundura dhe riskun në katër ditë” i ka krijuar.
Duke parë këto ajete, thonë se 2 ditë u krijua toka, 2 ditë qielli, 4 ditë malet në tokë dhe risku. Shuma e kësaj thonë se nuk është 6, por 8. Këtë e paraqesin si kontradiktë. Por kjo është një çështje që çdokush që mendon pak e kupton lehtësisht. Le ta shpjegojmë me një shembull;
Për shembull, po përgatitni darkën. Në menu janë supë, pilaf, mish, ëmbëlsirë, sallatë. Thoni: të gjitha këto i bëra për një orë.
Supën e bëra për gjysmë ore, mishin e bëra për gjysmë ore. Pilafin, sallatën dhe ëmbëlsirën i bëra për nga 15 minuta, thoni.
Kur shikoni, duket sikur i keni bërë për 1 orë e 45 minuta. Çfarë kuptojmë nga kjo? Pra, disa nga këto gjellë i keni bërë njëkohësisht. Dhe gjithsej ka zgjatur 1 orë.
Ajetet përkatëse:
Allahu; qiejt, tokën dhe ato që janë midis tyre i krijoi në gjashtë ditë, pastaj u ngrit mbi Arsh… (Surja As-Sexhde, 4)
Thuaj: “Vërtet ju e mohoni Atë që e krijoi tokën në dy ditë dhe i bëni Atij disa shokë?… “ (Surja Fussilet, 9)
Kështu i plotësoi ata si shtatë qiej brenda dy ditësh dhe secilit qiell ia shpalli urdhrin e vet… (Surja Fussilet, 12)
Aty (në tokë), mbi të, krijoi male të palëkundura, krijoi në të begati dhe për ata që kërkojnë, në mënyrë të barabartë, caktoi risqet e saj në katër ditë. (Surja Fussilet, 10)
Shpjegimi shkencor i krijimit në gjashtë ditë
Shprehja 6 ditë në ajet nuk janë 6 ditë, siç i kuptojmë ne, një më pak se 1 javë, të përbëra nga periudha 24-orëshe. Ka kuptimin e fazës. Allahu është jashtë kohës dhe hapësirës. Tek Allahu gjithçka ka ndodhur dhe ka mbaruar në një çast të vetëm. Ata që i nënshtrohen kohës dhe hapësirës jemi ne…
Kur merret parasysh relativiteti i kohës, “dita” nuk shpreh vetëm një periudhë kohore 24-orëshe të perceptuar në Tokë me kushtet e sotme. Por në një vend tjetër të gjithësisë, në një kohë dhe kusht tjetër, “dita” është një periudhë kohore shumë më e gjatë.
Në të vërtetë, fjala “eyyamin” në shprehjen 6 ditë (sitteti eyyamin) që gjendet në këto ajete (Surja As-Sexhde, 4; Surja Junus, 3; Surja Hud, 7; Surja Al-Furkan, 59; Surja Al-Hadid, 4; Surja Kaf, 38; Surja Al-Araf, 54), përveç kuptimit “ditë”, ka edhe kuptimet “epokë, periudhë, çast, afat”.
Energjia në çastin e Big Bang-ut e ka ngadalësuar shpejtësinë e rrjedhës së orës universale milion herë milion (10¹²) herë. Kur u krijua gjithësia, koeficienti i rrjedhës së kohës universale -ashtu siç perceptohet sot- ishte rreth milion herë milion herë më i madh, pra koha rridhte më shpejt. Për rrjedhojë, ndërsa në Tokë jetojmë milion herë milion minuta, për orën universale kalon vetëm një minutë.
Periudha kohore 6-ditore, kur llogaritet duke marrë parasysh relativitetin e kohës, i përgjigjet 6 milion herë milion (trilion) ditëve. Sepse ora universale rrjedh milion herë milion më shpejt se shpejtësia e rrjedhës së orës në Tokë. Numri i viteve që u përgjigjet 6 trilion ditëve është afërsisht 16,427 miliardë. Kjo shifër është brenda intervalit të moshës së vlerësuar të gjithësisë sot.
6.000.000.000.000 ditë / 365,25 = 16.427.104.723 vjet
Secila nga 6 ditët e krijimit -sipas perceptimit tonë të kohës- u përgjigjet kohëve të ndryshme nga njëra-tjetra. Arsyeja e kësaj është se koeficienti i rrjedhës së kohës zvogëlohet në përpjesëtim të zhdrejtë me zgjerimin e gjithësisë.
Që nga Big Bang-u, sa herë që përmasa e gjithësisë dyfishohej, koeficienti i rrjedhës së kohës binte në gjysmë. Ndërsa gjithësia rritej, edhe shpejtësia e dyfishimit të gjithësisë u ngadalësua gjithnjë e më shumë.
Ky raport zgjerimi është një fakt shkencor i njohur gjerësisht në mbarë botën, i shpjeguar në tekstet mësimore me titull Bazat e Kozmologjisë Fizike.
Kur e llogarisim secilën ditë të krijimit me kohën e Tokës, para nesh del situata e mëposhtme:
- Duke parë nga çasti kur filloi koha, e krijimit
- dita (1. faza) zgjati 24 orë. Por kjo kohëzgjatje, ashtu siç e perceptojmë ne kohën në Tokë, është e barabartë me 8 miliardë vjet.
- Dita 2. e krijimit (faza 2.) zgjati 24 orë. Por kjo, sipas perceptimeve tona, zgjati sa gjysma e ditës së mëparshme. Pra 4 miliardë vjet.
- Dita 3. (faza 3.) zgjati përsëri sa gjysma e ditës së mëparshme, pra e ditës së 2. Pra 2 miliardë vjet.
- Dita 4. (faza 4.) 1 miliard vjet,
- Dita 5. (faza 5.) 500 milion vjet,
- dhe dita 6. (faza 6.) zgjati 250 milion vjet.
- Përfundim: 6 ditët e krijimit, pra 6 fazat, kur mblidhen në kohën e Tokës, japin 15 miliardë e 750 milion vjet. Kjo shifër është në një paralelizëm të madh me vlerësimet e sotme.