Një shembull i marrëzive ateiste: “Pse në Kuran nuk përmendet fjala borë”
Edhe një pretendim që do të shërbejë si shembull i rastit kur disa njerëz keqdashës që kërkojnë kontradikta në Kuranin, fjalën e Allahut, bëjnë disa pretendime të pasinqerta edhe në çështjet më të thjeshta…
Sipas pretendimit; “Kuranin e ka shkruar Pejgamberi Muhamed dhe, duke qenë se në Gadishullin Arabik nuk bie borë, në Kuran nuk përmenden aspak dukuri natyrore si “borë, breshër, vesë”.”
Në Kuran, ku në rreth tetëdhjetë ajete nxitemi të mendojmë me “Ende nuk do të mendoni?” dhe ku paralajmërohemi me “ne e lehtësuam” që njerëzit ta kuptojnë, si përmendet tema;
Surja An-Nur, ajeti 43,
A nuk e sheh se Allahu i shtyn retë. Pastaj i bashkon dhe i grumbullon njërën mbi tjetrën. Më në fund e sheh shiun që bie nga mesi i tyre. Ai, nga qielli, nga malet (si re) që janë atje, zbret Breshra (Min Beredin) dhe e godet me të kë të dojë, dhe e kthen prej kujt të dojë. Shkëlqimi i vetëtimës së këtyre reve gati ua merr sytë.
- el vedka: shi
- yahrucu: del
- min hılâli-hi: nga mesi i tij
- ve yunezzilu: dhe zbret
- min es semâi: nga qielli
- min cibâlin: një mal (nga malet)
- fî-hâ: brenda tij
- MİN BEREDİN: NGA AKULLI, NGA BRESHRI
- fe yusîbu: kështu e godet
Siç kuptohet edhe nga ajeti, fjala “min beredin” ka kuptimin “breshër, akull”. Përmendja e “breshrit” në Librin e Shenjtë të zbritur në një rajon ku mbizotëron një klimë në të cilën nuk shihen reshje bore përbën provë për pavlefshmërinë e pretendimit dhe pasinqeritetit të tij. Madje, edhe sikur fjala “breshër” të mos përmendej në Kuran, kjo gjendje, ashtu si nuk do ta bënte të vlefshëm pretendimin se Kurani është shkruar nga Pejgamberi Muhamed, nuk mund të sillet as si shembull për ndonjë pretendim kontradikte në Kuran.
Si përfundim, fakti që argumentet që përdorin ateistët e sotëm mbështeten në një bazë kaq të palogjikshme dhe të kalbur është një provë e qartë se, ashtu si nuk pyesin për të arritur te e vërteta, qëllimi i tyre i vetëm është t’i hedhin shpifje Kuranit.